Veertig rovers
Oh, mensen luister naar dit lied
Wat er in Raamsdonk is geschied
In Raamsdonk woonden man en vrouw
Zweerden elkaar eeuwig trouw
Ook een roversbos was daar
Er waren veertig rovers bij elkaar
De hoofdman sprak en de rest die zweeg
Hij zei: 'We roven heel dat huis daar leeg'
De geit werd wakker en de hond sloeg aan
Heel het huis ging naar de maan
Het was een herrie en de hel brak los
En men riep, riep, riep
Daar zijn de rovers uit het bos, bos, bos
De rovers kropen vakbekwaam
Alvast door het wc raam
En Mina die daar juist op zat
Verdween van schrik door het brillengat
Ze kon niet zwemmen en dat was dom
Helaas, zo kwam Mina om
De geit werd wakker en de hond sloeg aan
Heel haar huis ging naar de maan
Het was een herrie en de hel brak los
En men riep, riep, riep
Daar zijn de rovers uit het bos, bos, bos
Het gerecht had zijn loop
De rovers werden opgeknoopt
De hoofdman zei: 'Ik heb berouw! '
Te laat, hij hing al aan het touw
Dat was het eind van die schavuit
En nu is het liedje uit
De geit werd wakker en de hond sloeg aan
Heel het huis ging naar de maan
Het was een herrie en de hel brak los
Maar men roept, roept nu
Daar zijn geen rovers meer in het bos, bos, bos
Quarenta Ladrões
Oh, gente, escutem essa canção
O que aconteceu em Raamsdonk, então
Em Raamsdonk moravam um homem e uma mulher
Prometeram amor eterno, sem nada a temer
Ali tinha um bosque de ladrões
Eram quarenta juntos, sem mais nem menos
O chefe falou e o resto ficou em silêncio
Disse: 'Vamos roubar aquela casa, é nosso alvo'
A cabra acordou e o cachorro latiu
Toda a casa foi pro espaço, sumiu
Foi uma gritaria, o caos se instaurou
E o povo gritava, gritava, gritava
Olha os ladrões saindo do bosque, bosque, bosque
Os ladrões entraram com habilidade
Pela janela do banheiro, com agilidade
E a Mina que estava lá sentada
Desapareceu de susto, ficou apavorada
Ela não sabia nadar, que burrice
Infelizmente, assim Mina teve seu fim
A cabra acordou e o cachorro latiu
Toda a casa foi pro espaço, sumiu
Foi uma gritaria, o caos se instaurou
E o povo gritava, gritava, gritava
Olha os ladrões saindo do bosque, bosque, bosque
A justiça teve seu momento
Os ladrões foram enforcados, sem lamento
O chefe disse: 'Eu me arrependo!'
Tarde demais, já estava no enforcamento
Esse foi o fim do vagabundo
E agora a canção chegou ao fim do mundo
A cabra acordou e o cachorro latiu
Toda a casa foi pro espaço, sumiu
Foi uma gritaria, o caos se instaurou
Mas o povo grita, grita agora
Não tem mais ladrões no bosque, bosque, bosque