395px

Gélido

Peter Koelewijn

ijskoud

IJskoud, ijskoud
En in wanhoop vroeg hij jezus
Of die hem helpen wou
Maar er kwam geen antwoord en misschien
Had hij dat wel verwacht
Maar eventjes had hij dat toch gedacht

Hij was een man als velen, met een leven zonder kleur
Om 7 uur het huis uit, elke dag dezelfde sleur
En zijn enigst kind had hij teveel verwend
Net als zijn vrouw, maar ze hielden toch van hem
Maar misschien vond ze een ander, of was ze alles zat
Dat stond niet in het briefje, dat ze hem geschreven had

IJskoud, ijskoud
En in wanhoop vroeg hij jezus
Of die hem helpen wou
Maar er kwam geen antwoord en misschien
Had hij dat wel verwacht
Maar eventjes had hij dat toch gedacht

En wat doet een schip als ankers, losgeslagen zijn
Het zwalkt wat rond, en zo deed hij, zonder doel en zonder lijn
En ze leefden op de zaak zo met hem mee
Maar men had van wat hij voelde, geen idee
En zijn werk leed eronder, hij kon het niet meer aan
En op een dag kreeg hij te horen, dat hij beter weg kon gaan

IJskoud, ijskoud
En in wanhoop vroeg hij jezus
Of die hem helpen wou
Maar er kwam geen antwoord en misschien
Had hij dat wel verwacht
Maar eventjes had hij dat toch gedacht

Daarna kwam hij nog zelden, even uit zijn flat
De wereld had hem grondig, buitenspel gezet
En de enigen die hij nog als vrienden had
Waren flessen en een oude lapjeskat
Hij gaf zich over in de winter, de koudste van de eeuw
Ik liep z´n laatste tocht mee, door de pasgevallen sneeuw

IJskoud, ijskoud

En er was geen mens en misschien had ik dat wel verwacht
Maar eventjes had ik het toch gedacht
En soms hoor ik hem zeggen, als niemand van je houdt
Is het zelfs in de hemel, nog erg koud

Gélido

Gélido, gélido
E em desespero ele pediu a Jesus
Se ele poderia ajudar
Mas não veio resposta e talvez
Ele já esperasse isso
Mas por um momento ele pensou que não

Ele era um homem como muitos, com uma vida sem cor
Saindo de casa às 7, todo dia a mesma rotina
E seu único filho ele havia mimado demais
Assim como sua esposa, mas ainda o amavam
Mas talvez ela tenha encontrado outro, ou estava cansada de tudo
Isso não estava na carta que ela lhe escreveu

Gélido, gélido
E em desespero ele pediu a Jesus
Se ele poderia ajudar
Mas não veio resposta e talvez
Ele já esperasse isso
Mas por um momento ele pensou que não

E o que faz um barco quando as âncoras se soltam?
Ele balança por aí, e assim ele fez, sem rumo e sem direção
E eles viviam a situação junto com ele
Mas ninguém tinha ideia do que ele sentia
E seu trabalho sofria, ele não aguentava mais
E um dia ele ouviu que era melhor ir embora

Gélido, gélido
E em desespero ele pediu a Jesus
Se ele poderia ajudar
Mas não veio resposta e talvez
Ele já esperasse isso
Mas por um momento ele pensou que não

Depois disso, ele quase nunca saía de seu apartamento
O mundo o havia deixado completamente de lado
E os únicos amigos que lhe restaram
Eram garrafas e um velho gato de retalhos
Ele se entregou ao inverno, o mais frio do século
Eu acompanhei sua última jornada, pela neve recém-caída

Gélido, gélido

E não havia ninguém e talvez eu já esperasse isso
Mas por um momento eu pensei que não
E às vezes eu o ouço dizer, quando ninguém te ama
É até no céu, ainda muito frio.

Composição: