Nikt Tak Pięknie Nie Mówił, Że Się Boi Miłości

Ninguém Fala Tão Bonito Que Tem Medo do Amor

Nikt Tak Pięknie Nie Mówił, Że Się Boi Miłości

Frequentemente seus olhos, como a primavera verdeCzęsto twe oczy miast wiosennieć zielenią
São tão frios e estranhosSą takie zimne i dziwne
Em conversas doentias, seus olhos olham para outro lugarW chorych rozmowach twe oczy patrzą gdzie indziej
Olham só para onde se esconderPatrzą tylko gdzie by się schować

Seus braços - não quebrando como um boloTwoje ramiona â€" nie kruszące się ciasto
Não cheiram a menta suaveNie pachną miętową maścią
Eu nos seus braços - um dissonância irrelevanteJa w twoich ramionach â€" nieistotny dysonans
A chuva da felicidade atirando sobre o abismoDeszcz szczęścia strzał nad przepaścią

Sussurro no seu ouvido queSzeptem na ucho powiem że
Que eu, eu me renuncio...Że ja, ja się tego wyrzekam...

Essas manhãs como febreTych ranków jak febra
- na sua janela como um mendigo -- u okien twych jak żebrak -
Eu já estive em uma árvore mais de uma vezSiedziałem na drzewie nie raz

E estrelas caindoI gwiazd spadających
- estrelas bêbadas em uma pilha -- pijanych gwiazd na stos -
Na noite em que eu vou morrerNocą gdy będę umierał

Sussurro no seu ouvido queSzeptem na ucho powiem że
Que eu, eu me renuncio...Że ja, ja się tego wyrzekam...
Eu me renuncio porque...Wyrzekam bo...
Ninguém fala tão bonito que tem medo do amorNikt tak pięknie nie mówił, że się boi miłości
Como vocêJak ty

Antes que o raio e o arco-íris atravessem a ponte das tristezasZanim piorun i tęcza przejdą przez smutków most
Antes que o dia daqui voe em uma nuvemZanim dzień stąd odleci na chmurze
Antes que ervilhas e rosas se beijem novamente pelo cercadoZanim groszki i róże pocałują się znów przez płot
Antes que a poeira varra o quintalZanim kurz pozamiata podwórze

Sussurro no seu ouvido que...Szeptem na ucho powiem że...