Kocięta I Szczenięta
Dobrze pamiętam tamten czas
Gdy mą poezją były twoje nogi
W żyłach zamarzała krew
Od serca do wątroby
Ponoć nawet stworzył to Bóg
I nazwał to niewiastą
Całkiem, całkiem gołe nogi
Na które patrzy całe miasto
Prawie każdy oddałby niejedno
By dotrzeć tam,
Gdzie znajduje się sedno
Cały świat dzieli się
Na kocięta i szczenięta
Cały świat to tylko:
Kocięta i szczenięta
Szczenięta nerwowo pocą się w kieszeniach
Coraz prędzej oddychają
Patrzą na kociaki w szybkich autach
które szybko odjeżdżają
Świeże pachnie siano
roztacza moc tajemną
wokół eksplodują ognie
które powstrzymują senność
Gdy pod twoją bluzką czuje ostre naboje
Ja jestem w stanie oddać ci, oddać tobie
trzy życia i trzy śmierci swoje
Prawie każdy zrobiłby tak samo
By choć przez jedną noc móc dzielić z tobą siano
Cały świat dzieli się...
Gatinhos e Filhotes
Lembro bem daquela época
Quando a poesia eram suas pernas
A sangue congelava nas veias
Do coração até o fígado
Dizem que até Deus criou isso
E chamou de mulher
Totalmente, totalmente suas pernas
Que a cidade inteira admira
Quase todo mundo daria tudo
Para chegar lá,
Onde está o cerne
O mundo todo se divide
Em gatinhos e filhotes
O mundo todo é só:
Gatinhos e filhotes
Filhotes nervosamente se mexem nos bolsos
Respirando cada vez mais rápido
Olhando os gatinhos em carros velozes
Que logo desaparecem
O feno cheira fresco
Espalha um poder de mistério
Ao redor, fogos explodem
Que afastam o sono
Quando sob sua blusa sinto balas afiadas
Eu estou disposto a te dar, te dar
Três vidas e três mortes minhas
Quase todo mundo faria o mesmo
Para, mesmo que por uma noite, dividir o feno com você
O mundo todo se divide...