W Poroninie
Na małej stacji, W wiosce Poronin
Gdzie pociąg stanął przy zgrzycie szyn
Wysiadł Z wagonu ojciec, a po nim
Raźno na peron wyskoczył syn
Wyszli na drogę, wesoło idąc
Przez kładkę przeszli na drugi brzeg
Ojciec przystanął, spojrzał na syna
Pomyślał chwilę i tak mu rzekł
Tu na tej ziemi, dawno już temu
Za moich młodych dziecinnych lat
Chodził po świecie człowiek, któremu
Nową epokę zawdzięcza świat
Wiesz o kim mówię?
Wiem, o Leninie
Czy tutaj mieszkał?
Czy tutaj śnił?
Tak na tej ziemi, tu W Poroninie
Przed żandarmami Cara się krył
Potem umilkli i W zamyśleniu
W wielkim skupieniu gdzieś dalej szli
Tą samą ścieżką, po której Lenin
Być może chodził za tamtych dni
Em Poroninie
Na uma estação pequena, na vila de Poronin
Onde o trem parou com o rangido dos trilhos
O pai desceu do vagão, e logo depois
O filho pulou animado para o pátio
Saíram para a estrada, indo felizes
Atravessaram a ponte para a outra margem
O pai parou, olhou para o filho
Pensou um instante e assim lhe disse
Aqui nesta terra, há muito tempo atrás
Nos meus jovens e inocentes anos
Havia um homem que andava pelo mundo, a quem
O mundo deve uma nova era
Sabe de quem estou falando?
Sei, é do Lênin
Ele morou aqui?
Ele sonhou aqui?
Sim, nesta terra, aqui em Poroninie
Ele se escondeu dos cossacos do czar
Depois ficaram em silêncio e em reflexão
Com grande concentração, seguiram adiante
Pelo mesmo caminho, por onde Lênin
Talvez tenha andado naqueles dias