395px

Despedidas

Popeda

Hautajaiset

On hautajaiset päättyneet
Ja lasten silmät kuivuneet
On meri siroteltu tuhkaan
Eikä myrskyt meitä uhkaa

Hän varman pääsi taivaaseen
Ei tänne synny uudelleen
En enää pelkää kuolemaa
Mut kohta luokses kutsutaan

Sä teit mitä teit
Niin monta unelmaa
Ne kaikki loppuu veit
Niin kuin vain nainen, uskaltaa, uskaltaa

Ei teillä ole enää ketään
Ei teitä pelastaa voi mikään
Kun aamu väsyneenä nousee
Ihminen hymyilee ja kuolee

Mä yöllä nousen alukseen
Sen suureen konehuoneeseen
Mä tahdoin leikin lopettaa
Se mulle anteeks' antakaa

Despedidas

As despedidas chegaram ao fim
E os olhos das crianças secaram
O mar foi espalhado em cinzas
E as tempestades não nos ameaçam

Ele com certeza foi para o céu
Não vai renascer aqui novamente
Não tenho mais medo da morte
Mas logo serei chamado até você

Você fez o que fez
Tantos sonhos
Todos eles acabaram, você levou
Assim como só uma mulher, se atreve, se atreve

Não há mais ninguém com vocês
Nada pode salvá-los agora
Quando a manhã se levanta cansada
A pessoa sorri e morre

Eu me levanto à noite para o barco
Na grande sala de máquinas
Eu queria acabar com a brincadeira
Me perdoem por isso

Composição: