Zoals De Gieren
Zoals de gieren vallen journalisten aan
De oorlog, de honger en de dood
Zoals de gieren uiterlijk onaangedaan
Voor hun voortbestaan, hun leven en hun brood
Met een camera, een perskaart op hun pet
En de telefoon, de fax en internet
Zo zijn de gieren voor ons abonnement
Zij zijn de gieren en wij de consument
Wij consumeren, dat is niet altijd aangenaam
Wil de oorlog, de honger en de dood
En concluderen vlak voordat we slapen gaan
En te gapen staan, de wereld is te groot
Staan dan in ochtendjas, op sloffen aan het front
En kijken slaperig op ons gemak in het rond
Daar liggen lijken waar wij als consument
Daar staan te kijken zoals wij zijn gewend
Wij zijn de kijkers, uiterlijk onaangedaan
Zien de oorlog, de honger en de dood
De vergelijkers, deze helft in Dreft gedaan
Langs de zijlijn staan maakt niemand deelgenoot
En die reporter die ons ooggetuige maakt
Voelt aan zijn water dat zijn werk ons niet meer raakt
Want het journaille draagt zonder nieuw idee
Zonder trouvaille slechts water naar de zee
Met een camera, een perskaart op hun pet
En de telefoon, de fax en internet
Zonder trouvaille, ja zonder nieuw idee
Draagt het journaille slechts water naar de zee
De wereld is te groot
Como Os Abutres
Como os abutres, jornalistas atacam
A guerra, a fome e a morte
Como os abutres, aparentemente impassíveis
Pelo seu sustento, sua vida e seu pão
Com uma câmera, um crachá na cabeça
E o telefone, o fax e a internet
Assim são os abutres para nossa assinatura
Eles são os abutres e nós, os consumidores
Nós consumimos, isso nem sempre é agradável
Queremos a guerra, a fome e a morte
E concluímos bem antes de dormir
E bocejamos, o mundo é grande demais
Estamos de roupão, de pantufas na linha de frente
E olhamos sonolentos ao nosso redor
Lá estão os corpos, onde nós, como consumidores
Ficamos olhando como já estamos acostumados
Nós somos os espectadores, aparentemente impassíveis
Vemos a guerra, a fome e a morte
Os comparadores, essa metade feita com detergente
Ficar na linha lateral não faz ninguém participar
E aquele repórter que nos torna testemunhas
Sente que seu trabalho não nos toca mais
Pois a imprensa traz sem nova ideia
Sem novidade, apenas água para o mar
Com uma câmera, um crachá na cabeça
E o telefone, o fax e a internet
Sem novidade, sim, sem nova ideia
A imprensa traz apenas água para o mar
O mundo é grande demais