Lintsari anthem
Jokanen lintsaaja on laulun arvonen!
Jokanen lintsaaja ansaitsee anthemin!
Refrão:
Kotoota kouluun ja koulust kotiin,
puun takana mä poltan salaa tupakkii.
Salamana lisään siihen satsin sensii,
tukioppilaalle ei jää oppisisuksii.
Kotoota kouluun ja koulust kotiin,
puun takana mä poltan salaa tupakkii.
Salamana lisään siihen satsin sensii,
tukioppilaalle ei jää oppisisuksii.
--
Kritikoinnin sointu,
se soi kovaa korviini.
Mä kuulen, luen,
kun ne vertaa duuniani,
siihen mitä mä yritän aamusin posliiniin.
Mä yritän pitää kuumana mun uuniani,
punaset silmät ja massiivinen sensi,
avaa tajunnan,
perhe tulee aina ensin.
Pystyn nyt luomaan ja tekemään työni,
nukkumaan kakstoistatuntiset yöni.
Ei ne saa mun aatteitani palasiks,
vaik haukkuis idiootiks ja haukkuis vaikka miks.
Ei ne saa elotonta menoo mulle rutiiniks,
mielummin pärjään vähäl ku oon ihan valmis.
Anna mä sanon sen:
[Refrão]
Vuolaat valeet niitten kirjat historian,
jo kertoo mulle velipojat Amerikan.
Jo eikö lapset kaipais ihan eri tarinan,
ympäri maailmaa tarinan alkuperäskansan.
Jo kesken on koulutus,
kuningasmusiikkikoulus.
Raappanaman on lintsaamiseen koukussa.
Äiti sanoo et käy oikeasi koulussa,
mut ei ne vastaukset lue aina liitutaulussa.
Refrão 2:
Ei mua paljon nyt huvita,
nousta aikasin,
jatkan mä unia.
Hoidan vasta huomenna velvollisuuksiani,
monet mun luokkatoverit pystyy samaan.
Ei tänään mua kiinnosta kuulla uutisia,
vaikka en nousis ylös,
silti opin uutta.
Kai mä odotan vaan hetken otollisuutta,
monet mun luokkatoverit pystyy samaan.
--
[Refrão]
Oikeeseen paikkaan mä oon valinnu mun pulpetin,
maailmassa oikeutta ja rauhaa etin.
Viisauteni kuninkaalta revin,
oon hylätty,
taas sivutan tentin.
Jo kuulu taas kerran koulus sointu kritikoinnin,
opettaja kysyy,
epäillen käytänkö sensin.
Täytänkö mä paikkani päällä penkin,
ei ne kannet kirjan aukee vaikka sanon sesam aukene!
[Refrão 2]
[Refrão]
Hino dos Lintsari
Jokanen lintsaaja é digno de canção!
Jokanen lintsaaja merece um hino!
Refrão:
De casa pra escola e da escola pra casa,
atrás da árvore eu fumo escondido.
De repente eu coloco uma dose de maconha,
pro aluno monitor não sobra conteúdo.
De casa pra escola e da escola pra casa,
atrás da árvore eu fumo escondido.
De repente eu coloco uma dose de maconha,
pro aluno monitor não sobra conteúdo.
--
A melodia da crítica,
ela soa alto nos meus ouvidos.
Eu ouço, leio,
quando comparam meu trampo,
com o que eu tento fazer de manhã na porcelana.
Eu tento manter meu forno quente,
olhos vermelhos e uma maconha imensa,
abre a mente,
família vem sempre em primeiro lugar.
Agora eu consigo criar e fazer meu trabalho,
dormir minhas doze horas de sono.
Eles não vão quebrar minhas ideias,
mesmo que me chamem de idiota e me xinguem à vontade.
Eles não vão transformar a vida sem graça em rotina pra mim,
prefiro me virar com pouco do que estar completamente pronto.
Deixa eu dizer isso:
[Refrão]
Mentiras escandalosas, os livros da história,
já contam pra mim, irmãos, sobre a América.
E as crianças não desejam uma história diferente,
ao redor do mundo, a história do povo original.
A educação tá pela metade,
na escola de música do rei.
Raappanaman tá viciado em cortar aulas.
Mamãe diz pra eu ir pra escola de verdade,
mas as respostas nem sempre estão no quadro.
Refrão 2:
Não tô muito afim agora,
de levantar cedo,
continuo nos meus sonhos.
Vou cuidar das minhas obrigações amanhã,
muitos dos meus colegas conseguem fazer o mesmo.
Hoje não tô a fim de ouvir notícias,
mesmo que eu não levante,
ainda aprendo coisas novas.
Acho que só tô esperando o momento certo,
muitos dos meus colegas conseguem fazer o mesmo.
--
[Refrão]
Eu escolhi a minha carteira no lugar certo,
no mundo eu busco justiça e paz.
Minha sabedoria eu arranco do rei,
estou abandonado,
novamente eu ignoro a prova.
A melodia da crítica soa de novo na escola,
o professor pergunta,
duvidando se eu uso maconha.
Eu preencho meu lugar em cima do banco,
não adianta abrir o livro se eu digo "sésamo, abra-te!"
[Refrão 2]
[Refrão]