Zwischen Eins Und Vier
Die Luft ist voll mit Lärm und Rauch
des is de Mischung, die i brauch'
in meiner Hand a Achtl Wein,
es wird heut net des letzte sein.
Es riacht so stickig und vertraut
und die Musik is vü zu laut.
I steh allanich in an Eck,
da Krampf im Bauch geht langsam weg.
Hat dir die Nacht ihr siasses Gift erst injiziert,
spiast wia so vüles schnö an Wichtigkeit verliert,
a echtes Gfühl bricht wia a Wundn auf in dir
zwischen ans und vier.
A B'soffener steht neben mir
und unterhalt si mit sein Bier,
weu was er sogt kan interessiert,
und eam a jeder ignoriert.
Es is de Zeit, wo kana liagt,
weu si die Wahrheit aussawiagt.
Wenn dir da Wein des Hirn zersetzt,
wird jede Larvn schnö zerfetzt,
du haust as weg und zeigst a G'sicht,
wia mas bei Tag bestimmt net siecht.
Hat dir die Nacht ihr siasses Gift erst injiziert,
spiast wia so vüles schnö an Wichtigkeit verliert,
a echtes Gfühl bricht wia a Wundn auf in dir
zwischen ans und vier.
Des graue Licht is no so weit,
es trennt uns fast a Ewigkeit
vor der Vernunft, de nüchtern macht.
A jede Wärme, di ma gspian,
si laßt uns wachsen, laßt uns blian,
bis der verdammte Zwang erwacht.
Hat dir die Nacht ihr siasses Gift erst injiziert,
spiast wia so vüles schnö an Wichtigkeit verliert,
a echtes Gfühl bricht wia a Wundn auf in dir
zwischen ans und vier.
Entre Uma e Quatro
O ar tá cheio de barulho e fumaça
é a mistura que eu preciso
na minha mão um copo de vinho,
vai ser só o primeiro de muitos.
Cheira tão abafado e familiar
e a música tá muito alta.
Eu tô sozinho num canto,
a dor na barriga tá indo embora devagar.
A noite te injetou seu doce veneno,
você sente como tudo perde importância,
um sentimento verdadeiro se rompe como uma ferida em você
entre uma e quatro.
Um bêbado tá do meu lado
e tá trocando ideia com a cerveja,
porque o que ele diz não interessa,
e todo mundo ignora ele.
É a hora em que ninguém se importa,
porque a verdade é revelada.
Quando o vinho derrete seu cérebro,
toda máscara é rasgada,
você se joga e mostra um rosto,
que de dia com certeza não se vê.
A noite te injetou seu doce veneno,
você sente como tudo perde importância,
um sentimento verdadeiro se rompe como uma ferida em você
entre uma e quatro.
A luz cinza ainda tá longe,
quase nos separa uma eternidade
antes da razão que nos deixa sóbrios.
Todo calor que a gente sente,
nos deixa crescer, nos faz ficar,
fins que a maldita pressão desperte.
A noite te injetou seu doce veneno,
você sente como tudo perde importância,
um sentimento verdadeiro se rompe como uma ferida em você
entre uma e quatro.