Wit is het kleed
In de nacht loopt een kind op de weg naar de zee
Langs de weg staan haar vader en moeder en roepen
Kom terug, ga mee
Maar het kind zegt nee
Ze loopt door, kijkt niet om, ze loopt verder naar de zee
Zwart is het hart van het kind dat gestolen heeft
Zwart is het hart van het kind dat onbemind gebaard heeft
Van een kind dat liegt
Van een kind dat trapt
Van een kind dat wil haten
Met een hart door haar ouders verlaten
Ze drukt haar zoontje aan haar hart vol haat
Slaap maar, slaap maar, 't is al laat
In de nacht lacht een kind op de weg naar de zee
Op de weg staan haar vader en moeder en roepen
Kom terug, ga mee
Maar het kind zegt nee
Ze loopt door, ze loopt om, ze knikt naar de zee
Rood is de trots van het kind dat gestolen heeft
Rood is de trots van het kind dat onbemind gebaard heeft
Van een kind dat liegt
Van een kind dat trapt
Van een kind dat wil haten
Met een hart
Door haar ouders verlaten
Slaap maar, slaap maar, 't is al laat
In de dauw loopt een kind op de weg naar de zee
Langs het strand ligt een schip en wacht op haar
En haar kind
En neemt haar mee
Ze zeilt weg, ze zeilt verder, ze verdwijnt achter de zee
Wit is het kleed van het kind dat gestolen heeft
Wit is het kleed van het kind dat onbemind gebaard heeft
Van een kind dat liegt
Van een kind dat trapt
Van een kind dat wil haten
Met een hart
Door haar ouders verlaten
A Sabedoria é o Vestido
Na noite, uma criança caminha na estrada para o mar
Ao longo do caminho, estão seu pai e sua mãe, chamando
Volta, vem com a gente
Mas a criança diz não
Ela continua, não olha pra trás, segue em direção ao mar
Preto é o coração da criança que roubou
Preto é o coração da criança que nasceu sem amor
De uma criança que mente
De uma criança que chuta
De uma criança que quer odiar
Com um coração abandonado pelos pais
Ela aperta seu filhinho contra seu coração cheio de ódio
Dorme, dorme, já é tarde
Na noite, uma criança ri na estrada para o mar
No caminho, estão seu pai e sua mãe, chamando
Volta, vem com a gente
Mas a criança diz não
Ela continua, dá a volta, acena para o mar
Vermelho é o orgulho da criança que roubou
Vermelho é o orgulho da criança que nasceu sem amor
De uma criança que mente
De uma criança que chuta
De uma criança que quer odiar
Com um coração
Abandonado pelos pais
Dorme, dorme, já é tarde
Na neblina, uma criança caminha na estrada para o mar
Ao longo da praia, um barco espera por ela
E seu filho
E a leva embora
Ela navega, ela se afasta, desaparece atrás do mar
Branco é o vestido da criança que roubou
Branco é o vestido da criança que nasceu sem amor
De uma criança que mente
De uma criança que chuta
De uma criança que quer odiar
Com um coração
Abandonado pelos pais