An en Jan
Het schelden is vertrouwd en houdt je jong
De woorden zijn al jarenlang versleten
Het komt niet meer zo hard aan
Zoals vroeger, toen 't begon
Het is nu ook veel gauwer vergeten
De kinderen spelen mee, ze zijn 't gewend
Ze balanceren heel behendig in 't gevecht
Ze weten: als je maar op je hoede bent
En vader is wel gek maar echt niet slecht
Het huilen heeft ook niet zoveel effect
Door tranen is men niet meer zo bewogen
't Getier komt heel spontaan en onbedekt
Ook al is de tekst niet meer zo overwogen
De gewoonte sloop er in, haast ongemerkt
Je zou bijna kunnen spreken van een stijl
En ook de mogelijkheden blijven onbeperkt
En af en toe is het ook nog wel eens geil
Want au fond is de basis heel erg sterk
't Heeft elkanders leven sterk verbonden
Ook al is 't schreeuwen soms een moeizaam werk
't Heeft de liefde niet geschaad, maar wel geschonden
Het is een kosmisch getreutel in de tijd
En dus is zo 't aardse oponthoud gevuld
En wat geeft het nou een klap of een verwijt
De scherven worden toch niet meer verhuld
En ze worden heus wel samen nog eens oud
Ook al zien hun ogen 's morgens wel 's rood
Ook al zijn hun tranen 's morgens wel eens koud
Ze houden elkaar vast tot in de dood
Um em Janeiro
Xingar é algo que já conhecemos bem
As palavras estão desgastadas há anos
Não machuca tanto como antes
Como no começo, quando tudo começou
Agora é fácil esquecer também
As crianças brincam junto, já estão acostumadas
Elas equilibram-se habilidosas na briga
Sabem: se você ficar esperto
E o pai é meio doido, mas não é mau de verdade
Chorar não faz tanto efeito
As lágrimas já não emocionam tanto
Os gritos vêm de forma espontânea e sem filtro
Mesmo que a letra não tenha mais tanto peso
O hábito entrou sem que percebêssemos
Dá pra dizer que virou um estilo
E as possibilidades continuam sem limites
E de vez em quando ainda é bem excitante
Porque no fundo a base é bem forte
Conectou a vida de todos nós
Mesmo que gritar às vezes seja um trabalho duro
Não feriu o amor, mas o deixou machucado
É uma bagunça cósmica no tempo
E assim, essa pausa terrena é preenchida
E o que importa se é um tapa ou uma ofensa
Os cacos não vão mais ser escondidos
E eles ainda vão envelhecer juntos
Mesmo que os olhos acordem vermelhos
Mesmo que as lágrimas sejam frias pela manhã
Eles se seguram até a morte
Composição: Ramses Shaffy