Echo
Niemand wist z'n ware naam
Z'n muziek gold als z'n paspoort
Als hij wegging, bleef z'n stem
Als een echo verder gaan
Hij koos uit veel gezichten
Steeds een masker voor 't moment
Hij trok voor alle vrienden
Altijd nieuwe kleuren aan
De grendel van de deuren
Weken meestal voor zijn glimlach
Maar hij miste vaak die ene
Die nooit open was gegaan
Hij liet zijn sporen na
Als een sleep in 't witte zand
Als hij kwam ging hij weer weg
Maar hij liet allen in de waan
Hij zei: Vergeet mijn naam
Want mijn muziek blijft altijd bij je
Voor een afscheid in mijn stem
Als een echo door zal gaan
Eco
Ninguém sabia seu verdadeiro nome
Sua música valia como seu passaporte
Quando ele ia embora, sua voz
Continuava como um eco a soar
Ele escolhia entre muitos rostos
Sempre uma máscara para o momento
Ele se vestia para todos os amigos
Com sempre novas cores a brilhar
A tranca das portas
Cedia geralmente ao seu sorriso
Mas ele frequentemente sentia falta daquela
Que nunca se abriu de verdade
Ele deixou suas marcas
Como um rastro na areia branca
Quando ele chegava, logo ia embora
Mas deixava todos na ilusão
Ele dizia: Esqueça meu nome
Pois minha música sempre estará com você
Para uma despedida em minha voz
Como um eco que vai continuar