Feestje
In de zeeën van gesprekken
Zag ik jou daar staan
Jij die met niemand stond te praten
Je was alleen en keek de wereld lachend aan
Je stond daar alleen, maar niet verlaten
Je was jezelf zonder iets te zeggen
Je was jezelf zonder een vergroot verhaal
Je was jezelf zomaar op een feest
Genietend van de mensen, zonder teken of taal
Verloren in je glimlach zag ik jou daar staan
Te midden van 't lawaai van alle anderen
Je kende niemand, maar dat kwam er niet op aan
En het hoefde ook voor jou niet te veranderen
Je was jezelf zonder iets te vragen
Je was jezelf zonder enig plan of doel
Je was jezelf als een onbeschreven blad
Tussen 't gekonkel en 't geroddel, het gewauwel en het gewoel
Tussen m'n kwinkslagen en fratsen zag ik jou daar staan
Je stond daar met belangeloze ogen
Ik vroeg me af of ik nu naar je toe zou gaan
Maar je leek zo ver weg en onbewogen
Je was jezelf zonder aan te raken
Je was jezelf zomaar in je eigen tijd
Je was jezelf zomaar langs gekomen
Zonder drang en zonder dromen
Zonder naam, identiteit
Tussen de wodka en de whisky zag ik jou daar staan
Je hield je jas nog in je handen
Ik dacht: Zou je net aankomen of wou je net gaan
Wat heeft jou hier in godsnaam doen belanden
Je was jezelf zonder een verklaring
Je was jezelf zomaar op de achtergrond
Je was jezelf zomaar op m'n netvlies
Omdat je zomaar plotseling, zomaar ergens stond
In de golven van de branding heb ik je laten gaan
Jij, die met niemand stond te praten
Je liet me in de franje van de wereld staan
Ik voelde me toen plotseling verlaten
En ik werd mezelf zonder iets te zeggen
Ik werd mezelf zonder m'n verward kabaal
Ik werd mezelf zomaar op een feest
Genietend van de mensen, zonder teken, zonder taal
Festa
No mar das conversas
Te vi lá parada
Você que não falava com ninguém
Estava sozinha e olhava o mundo sorrindo
Você estava lá sozinha, mas não abandonada
Você era você mesma sem dizer nada
Você era você mesma sem uma grande história
Você era você mesma em uma festa
Curtindo as pessoas, sem sinal ou palavra
Perdido no seu sorriso, te vi lá parada
No meio do barulho de todos os outros
Você não conhecia ninguém, mas isso não importava
E não precisava mudar para você também
Você era você mesma sem perguntar nada
Você era você mesma sem plano ou objetivo
Você era você mesma como uma folha em branco
Entre as intrigas e os rumores, a conversa e a confusão
Entre minhas piadas e travessuras, te vi lá parada
Você estava com olhos desinteressados
Me perguntei se eu deveria ir até você
Mas você parecia tão longe e impassível
Você era você mesma sem tocar em nada
Você era você mesma no seu próprio tempo
Você era você mesma simplesmente passando
Sem pressa e sem sonhos
Sem nome, identidade
Entre a vodka e o uísque, te vi lá parada
Você ainda segurava seu casaco nas mãos
Pensei: Você acabou de chegar ou está prestes a ir?
O que te trouxe aqui, pelo amor de Deus?
Você era você mesma sem uma explicação
Você era você mesma apenas no fundo
Você era você mesma na minha retina
Porque você apareceu de repente, em qualquer lugar
Nas ondas da maré, deixei você ir
Você, que não falava com ninguém
Me deixou na franja do mundo
De repente, me senti abandonado
E eu me tornei eu mesmo sem dizer nada
Eu me tornei eu mesmo sem meu barulho confuso
Eu me tornei eu mesmo em uma festa
Curtindo as pessoas, sem sinal, sem palavra
Composição: Ramses Shaffy