Heintje
Er was een heel klein vrouwtje
Dat breide een man
Ze was altijd alleen en dacht
Wat heb je daar nu 'an
Dus breide ze eerst z'n oogies en z'n oortjes
En z'n bekkie
Ze breide toen z'n neusje en z'n kinnetje
En z'n nekkie
Ze breide een mooi lijfje
En dacht: Zo, ik ben klaar
Ze haakte in de gauwigheid
Een mooi gebloemd altaar
Ze trouwden in de morgen
En ze dacht: Ik noem hem Heintje
Ze aten samen gebakken koek
En dronken samen een wijntje
Ze dacht: Nu gaan we op huwelijksreis
Deed Heintje in haar tas
Ze liep door groene weiden
Ging zitten bij een plas
Ze nam hem in haar armen
En zong voor hem een liedje
Ze dronken samen ranja
Uit een flesje met een rietje
Ze dacht: Nu komt er regen
Ik hoop dat ik het red
We moeten gauw naar huis toe
En lekker vlug in bed
Ze werden in het ledikant
Al heel gauw goede maatjes
Maar toen ze 's morgens opstond
Vond ze alleen wollen draadjes
Ze dacht: Dat is nou jammer
We hadden het zo fijn
Maar ergens moet in huis
Nog wol te vinden zijn
Ze dacht: Ach, lieve Heintje
We hielden van elkander
Wees nu maar niet boos
Dat ik toch van man verander
Zolang als er nog wol is
Maak ik gewoon een ander
Heintje
Era uma vez uma mulherzinha
Que tricotou um homem
Ela sempre estava sozinha e pensava
O que você tem aí?
Então ela primeiro tricotou seus olhinhos e suas orelhinhas
E sua boquinha
Depois tricotou seu narizinho e seu queixinho
E seu pescocinho
Ela fez um corpinho bonito
E pensou: Pronto, terminei
Ela rapidamente fez
Um altar bem florido
Eles se casaram de manhã
E ela pensou: Vou chamá-lo de Heintje
Comeram juntos um bolinho
E beberam um vinhozinho
Ela pensou: Agora vamos de lua de mel
Colocou Heintje na bolsa
Caminhou por campos verdes
Sentou-se perto de uma poça
Ela o pegou em seus braços
E cantou uma canção pra ele
Bebiam juntos um suquinho
De uma garrafinha com canudinho
Ela pensou: Agora vem a chuva
Espero que eu consiga
Precisamos voltar pra casa logo
E correr pra cama
Logo no berço
Eles se tornaram bons amigos
Mas quando ela acordou de manhã
Só encontrou fios de lã
Ela pensou: Que pena
Estávamos tão bem
Mas em algum lugar da casa
Ainda deve ter lã
Ela pensou: Ah, querido Heintje
Nós nos amávamos
Não fique bravo agora
Por eu trocar de homem
Enquanto ainda houver lã
Vou simplesmente fazer outro
Composição: Ramses Shaffy