Mateloos
Als ik je aankijk, heb ik nergens meer greep op
Ik voel me wegdrijven, ik los op
Ik sta voor je, verlegen als een kind
Mateloos stroom ik over, mateloos
Als ik je aankijk, heb ik nergens meer greep op
Ik swing door de straten als een discodanser
Ik sta voor je, trillend van dankbaarheid
Mateloos stroom ik over, mateloos
En dan in bad, lach niet, ik kus je voeten over en weer
Je haalt adem alsof je slaapt, maar je slaapt niet
Ik zeg hardop: Wat ben jij prachtig
Je schiet in een lach omdat ik vroeger
Een liedje heb gemaakt over twee deftige
Oude dames in het bad, die tegen elkaar zeien
Wat zijn wij prachtig
Wat zijn wij prachtig allebei
We komen niet meer bij
Dan zijn we stil, je beroert me
Ik kus je voeten een eeuwigheid
We steken het licht aan en nemen een sigaret
En kleden ons aan om ergens wat koffie te drinken
Om op de tramhalte stil tegen je aan te staan
Met gesloten ogen de auto's voorbij te horen gaan
En de stemmen van mensen, voetstappen, de fietsen
Stil tegen je aan te staan in eeuwigheid
Om dan later een beetje lachend
De eerste de beste zijstraat in te slaan
Om dan in bed stil tegen je aan te liggen met open ogen
Je vindt me een klein jongetje
Je aait m'n neus, m'n hoofd, m'n haar
Stil tegen je aan te liggen in eeuwigheid
Je maakt grapjes tegen me dat je straks
Een boterham met pindakaas klaar zult maken
En morgen mag ik naar de speeltuin
Want eens zul je er niet meer zijn
Een eeuwigheid stil naast je te liggen
En tot die tijd wil je me alles geven
Als ik je aankijk, heb ik nergens meer greep op
Ik adem je in tot ik niet meer kan
Ik ben nog bij je
Mateloos stroom ik over in jou, mateloos
Na een moment te zijn gestorven
Geef ik je terug aan de natuur
Ik geef je terug aan je dans tussen de mensen
Ik help je terug naar de ruimte
En de vrijheid en de lente
Met heel mijn hart help ik je terug naar jou
Wat ben je stil
Als ik je aankijk, heb ik nergens meer greep op
Je straalt onder je huid in de nacht
Open, zonder verweer
Mateloos stroom je over, mateloos hou ik van jou
Sem Limites
Quando olho pra você, não tenho mais controle
Sinto que estou flutuando, me dissolvendo
Estou na sua frente, tímido como uma criança
Sem limites, transbordo, sem limites
Quando olho pra você, não tenho mais controle
Eu danço pelas ruas como um dançarino de disco
Estou na sua frente, tremendo de gratidão
Sem limites, transbordo, sem limites
E então, na banheira, não ria, eu beijo seus pés de um lado pro outro
Você respira como se estivesse dormindo, mas não está
Eu digo em voz alta: Como você é linda
Você ri porque eu costumava
Fazer uma música sobre duas damas elegantes
Velhas na banheira, que diziam uma pra outra
Como somos lindas
Como somos lindas, as duas
Não conseguimos parar
Então ficamos em silêncio, você me toca
Eu beijo seus pés por uma eternidade
Acendemos a luz e pegamos um cigarro
E nos vestimos pra tomar um café em algum lugar
Pra ficar encostado em você na parada do trem
Com os olhos fechados ouvindo os carros passarem
E as vozes das pessoas, passos, as bicicletas
Encostado em você por uma eternidade
Pra depois, rindo um pouco
Entrar na primeira rua que aparecer
Pra depois deitar em silêncio ao seu lado com os olhos abertos
Você me vê como um garotinho
Você acaricia meu nariz, minha cabeça, meu cabelo
Encostado em você por uma eternidade
Você faz piadas dizendo que vai preparar
Um sanduíche de pasta de amendoim
E amanhã eu posso ir ao parque
Porque um dia você não estará mais aqui
Deitar em silêncio ao seu lado por uma eternidade
E até lá você quer me dar tudo
Quando olho pra você, não tenho mais controle
Eu respiro você até não conseguir mais
Ainda estou com você
Sem limites, transbordo em você, sem limites
Depois de um momento de morte
Eu te devolvo à natureza
Eu te devolvo à sua dança entre as pessoas
Eu te ajudo a voltar ao espaço
E à liberdade e à primavera
Com todo meu coração, eu te ajudo a voltar a ser você
Como você está silenciosa
Quando olho pra você, não tenho mais controle
Você brilha sob sua pele na noite
Aberta, sem defesa
Sem limites, você transborda, sem limites eu te amo