395px

Estrela do Show

Repablikan

All Star

Verse I:

Ako nang unang bibira para mabomba ang bara
Kaya kong mag ihaw ng taba gamit ang lampara
Pinto ko'y di ko sasara mananatili tong bukas
Para sa mga ungas na susubok saking lakas
Tanging sandigan ay taas matindi pa ko sa batas
At nung ako ay lumabas mga pulgas nagsikalas
Ang isang makatang taga manda ang pangalan ay pangaso
Di ko binanggit ang pangalan mo wala kang kaso
Tinrangkaso ang mga tangang makatang puro yabang
Sarap isargo ng pangang pangharang ng malamang
Ako si lirico payat na malaki noo
Pakinggan mo awit nato para sayo to ginoo

Verse I I:

Ang paglapag ko sa isang laro kung san ka bagay
Kung papalag ka pa bano tignan kung san ka bagay
Pag ako ang bumuga mas malupit pa sa mayon
Pabangisan palupitan sakin magkasama yon
Wag ka na magtangka pa na umepal dahil baka mangalaska
Wala akong pakialam kahit na magaling ka pa mang alaska
At hindi usapan kung tayo ay di magkasingtanda
Ito ay paalala sa mga di nagsipagtanda
Binalasa ko mga kalaban ko't pinagtabuyan
Binalasa ko bangis ng letra ko't pinagsabuyan
Akin ng pasasabugin ang galit sa sindikato
Oh eto ang bomba pare pakisindi nga to

Verse I I I:

Tawagin na ngayon lahat lahat ng pwede mong tawagin
Pag ako na ang bumanat di mo na pwedeng awatin
At sukatin ang libingan lampas anim na dipa
Kung pinalad ka noon ngayon samin na iba
Kaya mikropono ay akin at aking wawasakin na
Kalaban napa sakin na diploma at stamina
Basahin mo ang pahina ilan na ang nagpahinga
Korona na sa amin na ilan na ba ang biktima
Ang dami na mula andromida ating pagitan
Sumulat ka man ng maganda o kahit pangitan
Hindi ka mananalo sa pakikipagdigma
Saking talentong di pantao batang laging sa gitna
Marami saking nabigla ng hinawakan ang mikropono
Natalo mo ako sa duwelo sino ang niloko mo
Istupido si kupido man di ka papanain
Sa laban natin kailanma'y di ka papalarin

Verse IV:

Kapag nag umpisang bumanat entablado'y mawawasak
Pulidong mga barang na sa utak mo'y tatarak
Sulidong mga letra na inyong matatamasa
Sa mga magpipilit ako'y makikipag sagupa
Ako ay isang paham na nakikipag tagisan
Wala kong magawa kaya ika'y pagbabalingan
Ng aking oras parang posas at di ka makakatakas
Tampalasang na katulad mo ako ay paghihimas
Sapagkat mga banat mo ay kulang sa pagsusuri
Siguro kahit na langgam ay di ka mapupuri
Wag mo kaming daanin sa iyong pagmamalabis
Slim at siobal d ngayon sayo ang maglilitis

Verse V:

Simulan mo na maghanap ng pwedeng saking itumbas
Maghakot pa ng kasama punuin ang pitong bus
O higit sampu basta ung pedeng maipangsanggalang
Simple lang ang paraan para maibagsak kalang
Kasi ako ung tipo na di kayang ilampaso
Ng mga dapat pang mag aral mag bilang ng ilang pasko
Ngayon ay lalabas ko ang pasensya sa dibdib
At sayo ihahampas ko ang prisensya ng bibig
At sa pagtitig ng mata nakataas parin ang kilay
Tumindig man ng madapa bakas parin ang pagkapilay
Hindi na malaman umano ang dapat na ihakbang
Nang di tawanan umano ng mga itinakdang
Ipwesto sa pinakamataas na libel
Kaya alisto sa pinakamalakas na baril
Na sing laki ng kanyon kailangan ng higanting bala
Katumbas nyan ay ang lupet ni numerious ginantimpala

Verse VI:

Makinig sa letrang kayang magkamada ng bigas
Kami ang repablikan ang armada ng tigas
Ang mga nangyari sa mga kalaban pagkapalo ko
Ng mga salita nakatikim ng pagkatalo
Kung nakalingat ako nagsikalat ang mga bobo
Pagbwelta ko parang nagsikalasang mga lobo
Na walang pag asa pagkat pagtapon ng mga buhay
Dapat sa demonyong yan ipakapon ang mga sungay
Di na susukat ang iyong galing sa bilang ng patalo
Ngayon makinig ka sa mga dilang makabago
Flict g ang anim na tugma ay akin ng hinanay
Pag narinig mo to para ka lamang inanay

Verse VII:

Nagtakbuhan ang mga puta ng lusubin ko sa kuta
Parang mga tupang nagsikalat ng ako na ang nanguna
Sa digmaan at bakbakan ang lakas tinatapakan
At kung sino mang umentra ay aking tinatapalan
Ng mga letra kong nagtatalsikan parang laway
Ako si cocky na dumudurog ng kaaway
Walang patawad at sindikatong isinilang
Dala ko ang kargadang di mahaba maiksi lang
Pero kayang tapusin kahit na gano kadami
Bilang ng tinaob ko pare ay napakarami
Uubusin ko lahat kayo mga mapagbalat kayo
Kahit ilan pa man kayo durog lahat sa pagbayo

Verse VIII:

Isang __ ng __ puro mga alanganin
Bawat bibitawan ko siguradong di mo kakayanin
Bakit? wag mo ng subukang magtanong
Dahil lahat ng pilit humarang isa isang pinagulong
Parang basahan na aking pinamunas sa
Mga nangangarap na basurerong maaangas sa
Mga maeepal na mahihilig magpanggap
Di mo matanggap panis kayong lahat
Makinig kayo sa bawat dikta ko
Lahat ng yabang mo lalamunin mo
Ngaun itanim mo sa walang lamang kukote niyo
Masta plan pangalan ko
Galing pa ko ng cavite
Repablikan southside

Verse IX:

Para muling nasa eksena at makikipagtagisan
Layunin ay durugin ang mga nagsisipagtigasan
Sa larangan ng tula sige subukang kalabanin
Pag ako katunggali mo ang lagay mo alanganin
Kaya wag mo ng balaking sumabay ng palupitan
Di ka mananalo samin kaya wag ng ipagpilitan
Ang katulad mong tanga sa ami'y hindi nababagay
Magpakabihasa na muna bago ka samin humanay
Malumanay man ang banat ko pero pulido
Letra ko na bibitawan sin tigas pa ng kungkreto
Sa kukote mo ipasok kailan may di mo kaya
Kahit anung gawin mo style ko di mo magagaya

Verse X:

Hindi kana makakabangon pag ako ang kinalaban
Lahat ng aking dadaanan siguradong kakabagan
Dadapa ang lahat sakin ay haharang
Pupuksain kita na parang isang mambabarang
Na parang harang na aking gigibain
Ang buhay mo ay siguradong aking kikikilen
Hindi mo kakayanin kahit ilan pa ang
Iyong tawagin parang bumangga ka lang
Sa pinakamatibay at walang makakasabay
Ako ang sindikato na walang makakapantay
Sa kahusayan lahat ng ***** basura
Ang nararapat sa inyo ay ***** na mura

Verse XI:

Kami'y sinilang at sa microphone ngayon sumalang
Talino na dala lumalagpas at di masalang
Sinuyod na namin ang iba't ibang lugar
Sa mga mapang api kami'y depensang militar
At tinahak ng utak ang masukal na lagusan
Ang pinamalas namin ay hindi matatawaran
Marami ngang humarang ngunit lahat paralisado
Kapag pamilya repablikan ang nasa entablado
Ganyan kabagsik parang legitate ng gatilyo
At mas maikli pa to kesa sa hampas ng martilyo
Mga walang respeto magmumumog ng dugo
Papel na pinunas sa tumbong ang syang panyo

Estrela do Show

Verso I:

Eu sou o primeiro a chegar pra fazer barulho
Consigo fritar a gordura com a luz do meu brilho
Minha porta não vou fechar, vai ficar sempre aberta
Pra quem se atrever a testar minha força certa
Meu único apoio é que sou mais forte que a lei
E quando eu saí, os insetos se dispersaram, ok?
Um poeta da quebrada, meu nome é caçador
Não citei seu nome, não tem caso, é só dor
Destruí os arrogantes que só sabem se exibir
É gostoso ver a cara de quem não vai conseguir
Eu sou o liricista, magro, mas com a mente afiada
Escuta essa canção, é pra você, meu camarada

Verso II:

Quando eu chego num jogo, você se encaixa bem
Se você se atrever, vou ver onde você vai também
Quando eu solto a voz, é mais forte que vulcão
Aumenta a pressão, juntos nessa missão
Não tente se meter, porque pode se dar mal
Não ligo se você é bom, não me venha com moral
E não é questão de idade, se não somos iguais
Isso é um aviso pra quem não cresceu, rapaz
Eu embaralhei meus rivais e os mandei pra longe
Destrui a arrogância com letras que são um estrondo
Vou explodir a raiva contra o cartel
Oh, aqui está a bomba, amigo, acende isso, por favor

Verso III:

Chame agora todos que você puder chamar
Quando eu atacar, não vai ter como parar
E mede a cova, mais de um metro e meio
Se você teve sorte antes, agora é só receio
Então o microfone é meu e eu vou detonar
Rivais, venham pra mim, diploma e resistência vão se acabar
Leia a página, quantos já descansaram?
Coroa pra nós, quantos já foram vítimas, mano?
Muitos já vieram de Andromeda até aqui
Escreva algo bonito ou até mesmo um lixo, vi
Você não vai ganhar nessa batalha, não tem como
Com meu talento humano, sou sempre o centro do trono
Muitos ficaram chocados quando peguei o microfone
Você me venceu no duelo? Quem você enganou?
Estúpido, Cupido, você não vai me acertar
Na nossa luta, nunca vai se dar bem, pode apostar

Verso IV:

Quando eu começar a atacar, o palco vai tremer
Letras afiadas vão na sua mente penetrar
Letras sólidas que você vai saborear
Pra quem insistir, eu vou me preparar
Sou um sábio que gosta de competir
Não tenho o que fazer, então você vai sentir
Meu tempo é precioso, como algemas, não vai escapar
Um vagabundo como você vai se machucar
Porque suas rimas são fracas, sem análise
Talvez nem formiga te elogie, é uma tragédia
Não venha com suas mentiras, não me engane
Slim e Siobal vão te julgar, não se engane

Verso V:

Comece a procurar alguém que possa me igualar
Traga mais gente, encha sete ônibus pra lutar
Ou mais de dez, desde que sirvam de escudo
É simples a maneira de te derrubar, eu juro
Porque eu sou o tipo que não pode ser derrubado
Por quem ainda precisa aprender a contar os anos
Agora vou liberar a paciência do meu peito
E em você vou jogar a presença do meu jeito
E ao olhar nos olhos, ainda levanto a sobrancelha
Mesmo se eu cair, a marca vai ser uma centelha
Não sei mais o que fazer, qual passo dar
Pra não ser alvo de risadas dos que vão me julgar
Posicione-se no nível mais alto
Então fique esperto com a arma mais forte
Do tamanho de um canhão, precisa de bala gigante
Equivalente à força de um prêmio, é impactante

Verso VI:

Escute as letras que podem empilhar arroz
Nós somos a república, a armada da feroz
O que aconteceu com os rivais quando eu ataquei
Com palavras, eles sentiram a derrota, eu sei
Se eu piscar, os idiotas vão se espalhar
Quando eu voltar, vão parecer lobos a vagar
Sem esperança, porque ao jogar suas vidas
Deveriam amarrar os chifres desse demônio, sem medidas
Sua habilidade não se mede pelo número de derrotas
Agora escute as línguas que são novas e tortas
Flict G, as seis rimas eu já organizei
Quando você ouvir isso, vai parecer que foi um sonho

Verso VII:

As vadias correram quando eu invadi a fortaleza
Como ovelhas se espalhando, eu sou a certeza
Na guerra e na batalha, a força é pisoteada
E quem se meter vai levar a pancada
Com letras que espirram como saliva
Eu sou o arrogante que destrói a vida
Sem perdão, e o cartel que nasceu
Trago uma carga que não é longa, é curta, mas é meu
Mas posso acabar com você, não importa a quantidade
O número de derrotados, amigo, é uma enormidade
Vou acabar com todos vocês, seus enganadores
Não importa quantos sejam, todos vão ser derrotados

Verso VIII:

Um __ de __, tudo é incerto
Cada palavra que eu soltar, você não vai aguentar
Por quê? Não tente perguntar
Porque todos que tentaram barrar, um a um eu vou derrubar
Como um pano que eu usei pra limpar
Os sonhadores que se acham, vão se espantar
Os que se metem e gostam de se passar
Você não vai aceitar, todos vocês vão se queimar
Escutem cada ditado que eu vou soltar
Todo seu orgulho vai ter que engolir, pode apostar
Agora plante isso na sua mente vazia
Masta Plan, meu nome
Vindo de Cavite
República Southside

Verso IX:

Pra voltar à cena e competir de novo
O objetivo é esmagar os que se acham o novo
No campo da poesia, vai, tenta me desafiar
Quando eu sou seu rival, você vai se complicar
Então não pense em entrar na minha competição
Você não vai ganhar de nós, não insista, não
Um idiota como você não se encaixa aqui
Aprenda a ser bom antes de tentar se alinhar
Mesmo que meu ataque seja suave, é preciso
Minhas letras que eu solto são mais duras que concreto
Na sua cabeça, entre, você nunca vai conseguir
Não importa o que faça, meu estilo você não vai copiar

Verso X:

Você não vai conseguir se levantar quando eu for o rival
Tudo que eu passar, vai te derrubar, é fatal
Todos vão cair, eu vou bloquear
Vou te exterminar como um feiticeiro a atacar
Como uma barreira que eu vou destruir
Sua vida vai ser minha, eu vou te consumir
Você não vai aguentar, não importa quantos
Você chamar, é como se batesse em um muro
O mais forte, ninguém vai se igualar
Eu sou o cartel que não tem par
Na habilidade, todos os ***** são lixo
O que vocês merecem é um ***** bem barato

Verso XI:

Nós nascemos e agora estamos no microfone
Inteligência que ultrapassa e não é em vão
Exploramos diferentes lugares
Contra os opressores, somos a defesa militar
E a mente percorreu o caminho espinhoso
O que mostramos não pode ser medido, é precioso
Muitos tentaram barrar, mas todos paralisados
Quando a família republicana está no palco, é pesado
Assim é a ferocidade, como o gatilho da arma
E é mais curto que o golpe do martelo
Os desrespeitosos vão cuspir sangue
Papel que limpa a bunda é o que serve de pano.

Composição: