Ma Se Ghe Pensu
U l'ëa partiu sensa ûn-a palanca
L'ëa zà trent'anni, forse anche ciû
U l'aia luttou pe mette i dinæ a-a banca
E poèisene ancun ûn giurnu turna in zû
E fäse a palassinn-a e o giardinettu
Cu-o rampicante, cu-a cantinn-a e o vin
A branda attaccâ AI ærboui, a ûsu lettu
Pe daghe 'na schenâ séia e mattin
Ma u figgiu ghe dixeiva: Nu ghe pensâ
A Zena cöse ti ghe vêu turnâ?
Ma se ghe penso allua mi veddu u mâ
Veddu i mæ munti e a ciassa da Nunsiâ
Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu
Veddu a lanterna, a cava, lazzû o mêu
Riveddu a séia Zena illûminâ
Veddu là a Fuxe e sentu franze o mâ
E allua mi pensu ancun de riturnâ
A pösâ e osse duve'òu mæ madunnâ
U l'ëa passou du tempu, forse troppu
U figgiu u ghe disceiva: Stemmu ben
Duve ti vêu andâ, papá? Pensiemmu doppu
U viäggio, u má, t'é vëgio, nu cunven!
Oh nu, oh nu, me sentu ancun in gamba
Son stûffu e nu ne possu pròpriu ciû
Son stancu de sentî señor caramba
Mi vêuggiu ritornamene ancun in zû
Ti t'ê nasciûo e t'æ parlou spagnollu
Mi son nasciûo zeneize e nu ghe mollu
Ma se ghe penso allua mi veddo u mâ
Veddu i mæ monti e a ciassa da Nunsiâ
Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu
Veddu a lanterna, a cava e lazzû o mêu
Riveddo a séia Zena illûminâ
Veddo là a Fuxe e sento franze u mâ
Allua mi pensu ancun de riturnâ
A pösâ e osse dove'òu mæ madunnâ
Mas Se Eu Penso
O mar partiu sem uma palanca
Já faz trinta anos, talvez até mais
Eu lutei pra colocar a grana no banco
E quem sabe um dia eu volto pra lá
E faço a palhinha e o jardinzinho
Com uma trepadeira, com a cantina e o vinho
A rede pendurada nos arrebóis, no meu quarto
Pra dar uma descansada de noite e de manhã
Mas o filho dizia: Não pensa nisso
Em Gênova, o que você quer voltar?
Mas se eu penso, então vejo o mar
Vejo minhas montanhas e a praça da Nunciá
Vejo o Righi e me estico pro céu
Vejo a lanterna, a caverna, e o meu lar
Vejo a bela Gênova iluminada
Vejo lá em Fuxe e sinto o cheiro do mar
E então eu penso em voltar
Pra pousar e descansar onde está minha madonna
O tempo passou, talvez demais
O filho dizia: Estamos bem
Pra onde você quer ir, papai? Pensamos depois
A viagem, o mar, te vejo, não convém!
Oh não, oh não, me sinto ainda em pé
Estou cansado e não aguento mais
Estou farto de ouvir senhor caramba
Quero voltar de novo pra lá
Você nasceu e falou espanhol
Eu nasci genovês e não largo mão
Mas se eu penso, então vejo o mar
Vejo minhas montanhas e a praça da Nunciá
Vejo o Righi e me estico pro céu
Vejo a lanterna, a caverna e o meu lar
Vejo a bela Gênova iluminada
Vejo lá em Fuxe e sinto o cheiro do mar
Então eu penso em voltar
Pra pousar e descansar onde está minha madonna