Tegen beter weten in
Ik was klein en ons tuintje was de wereld
Een zandbak met een schutting eromheen
Wat erachter was, dat mocht ik zelf verzinnen
Een grote tuin vol bloemen en een zon die altijd scheen
En dat bleef zo al ontdekte ik ook later
Dat er niets was dan wat onkruid en wat puin
Want de werkelijkheid had immers niets te maken
Met die zelfbedachte echte bloementuin
Van de wereld was die schutting wel het einde
Van mijn eigen wereld was hij het begin
En daar bleef ik in geloven
Tegen beter weten in
Op het lyceum zat ik jarenlang gevangen
Als een vreemde vage vogel in de klas
Van elk meisje kreeg ik wilde toekomstdromen
Want na het eindexamen begon het leven pas
En al liep ik later eenzaam vele blauwtjes
Ergens op een koude kamer in de stad
Ik wist zeker: morgen zou het echt beginnen
Het grootse leven dat ik voor me had
Want van vroeger was vandaag altijd het einde
Van iets beters en iets nieuws steeds het begin
En daar bleef ik in geloven
Tegen beter weten in
En zo kwam ik steeds aan weer een nieuwe schutting
Met daarachter weer een ander paradijs
En dan bleek dat steeds opnieuw een veld vol distels
En zo werd ik langzaam ouder en heel erg langzaam wijs
Maar al ben ik dan toch wat men noemt volwassen
En schuttingen, daar kijk ik overheen
Wanneer ze zeggen: eens wordt alles liefde
En eens dan worden alle mensen een
En er is geen einde aan het laatste einde
Er is alleen een eeuwig nieuw begin
Dan zal ik daar onmiddellijk in geloven
Tegen beter weten in
Er is geen einde aan het laatste einde
Er is alleen een eeuwig nieuw begin
Dan zal ik daar onmiddellijk in geloven
Tegen beter weten in
Contra a Própria Sabedoria
Eu era pequeno e nosso quintal era o mundo
Uma caixa de areia com um muro ao redor
O que havia atrás, eu podia imaginar
Um grande jardim cheio de flores e um sol que sempre brilhava
E assim ficou, mesmo quando descobri depois
Que não havia nada além de mato e entulho
Pois a realidade não tinha nada a ver
Com aquele jardim de flores que eu inventei
Para o mundo, aquele muro era o fim
Para o meu próprio mundo, era o começo
E eu continuei acreditando
Contra a própria sabedoria
No colégio, fiquei preso por anos
Como um estranho pássaro vago na sala
De cada menina, eu recebia sonhos malucos
Pois depois da formatura, a vida realmente começava
E mesmo que mais tarde eu tenha passado por muitos perrengues
Em algum lugar em um quarto frio na cidade
Eu tinha certeza: amanhã tudo ia começar de verdade
A grande vida que eu tinha pela frente
Pois do passado, hoje sempre era o fim
De algo melhor e algo novo sempre o começo
E eu continuei acreditando
Contra a própria sabedoria
E assim eu sempre chegava a mais um novo muro
Com outro paraíso atrás dele
E então sempre se mostrava um campo cheio de cardos
E assim fui envelhecendo devagar e aprendendo muito lentamente
Mas mesmo que eu seja o que chamam de adulto
E muros, eu olho por cima
Quando dizem: um dia tudo será amor
E um dia todas as pessoas serão uma só
E não há fim para o último fim
Há apenas um eterno novo começo
Então eu vou acreditar nisso imediatamente
Contra a própria sabedoria
Não há fim para o último fim
Há apenas um eterno novo começo
Então eu vou acreditar nisso imediatamente
Contra a própria sabedoria