Beatrice
Ik blaas het stof van haar gezicht
en ademloos kijkt zij me aan
de zee van tijd die tussen ons ligt
lijkt voor haar blik opzij te gaan
Beatrice fluistert haar vader
Beatrice was haar naam
Wat voor vraag ligt in die ogen
die de goden is ontgaan
wie hield niet zijn hoofd gebogen
de laatste dag van haar bestaan
Beatrice, zwijgt de kerk dan
Beatrice was haar naam
Ze heeft haar vader bij zich zien komen
zwart als de nacht kroop hij over haar heen
aan zijn macht zou geen mens ooit ontkomen
dat was aan haar
dat was aan haar alleen
Een priester geeft haar dan het mes aan
en het bloed vloeit dankzij haar
op de Engelenburcht moet zij terecht staan
als een vadermoordenaar
Beatrice roept de rechter
Beatrice is haar naam
En ik hoor het volk dat opkomt
hart en ziel met haar begaan
maar de paus erft al haar rijkdom
en hij laat het recht begaan
Beatrice, grijnst de beul dan
Beatrice, was haar naam
Ze heeft haar vader bij zich zien komen
machteloos jong als haar leven begint
onthoofd zijn misschien wel haar dromen
maar niet dit onsterfelijke kind
nooit dit onsterfelijke kind
Ik blaas het stof van haar gezicht
en ik hoor haar hart nog slaan
en zelfs vandaag nog valt haar licht
op de wegen die wij gaan
Beatrice dice la verita
Beatrice mi chiamava
Beatrice zegt te waarheid
Beatrice is mijn naam
Beatriz
Eu sopro a poeira do seu rosto
E sem fôlego ela me encara
O mar de tempo que nos separa
Parece que desvia seu olhar
Beatriz sussurra ao pai
Beatriz era seu nome
Que pergunta está nesses olhos
Que os deuses não puderam ver
Quem não baixou a cabeça
No último dia de seu viver
Beatriz, a igreja silencia então
Beatriz era seu nome
Ela viu seu pai se aproximar
Negro como a noite, ele a envolveu
Ninguém escaparia de seu poder
Era só dela
Era só dela
Um padre então lhe entrega a faca
E o sangue jorra por causa dela
Na fortaleza dos anjos, ela deve se apresentar
Como uma assassina de pai
Beatriz clama ao juiz
Beatriz é seu nome
E eu ouço o povo se levantando
Coração e alma com ela a lutar
Mas o papa herda toda sua riqueza
E deixa a justiça passar
Beatriz, o carrasco sorri então
Beatriz, era seu nome
Ela viu seu pai se aproximar
Impotente, jovem como sua vida começa
Decapitar talvez sejam seus sonhos
Mas não essa criança imortal
Nunca essa criança imortal
Eu sopro a poeira do seu rosto
E ouço seu coração ainda bater
E mesmo hoje sua luz brilha
Nos caminhos que vamos seguir
Beatriz diz a verdade
Beatriz me chamava
Beatriz diz a verdade
Beatriz é meu nome