Bla bla (Ze lullen maar)
Zij is
Ik zag 't en ik zei 't je nog
Maar hij is ook
Hij wil het wel niet weten
Maar toch
En de hele buurt
Hangt 's avonds aan hun raam
Het licht gaat uit en aan en uit, en kijk
Nog een keer aan
Maar ik zeg altijd: Daar moet je boven staan
Want o, ze praten, ze praten, ze praten
O, ze lullen maar
Zijn vriend
Zei de kapper en de bakker z'n vrouw
Heeft haar kind
Van intiemen en bekenden en jou (o jee)
En de hele zooi
Heeft anoniem ontkend
Maar ja, waar rook is is vuur, de waarheid is vaak
Niet zo
Mooi
Maar ik roddel niet, ik lees die bladen nooit
Want o, ze praten, ze praten, ze praten
Ja, ze lullen maar
Maar zij is nog altijd
Gewoon mijn eigen vrouw
En niemand weet hoeveel ik van haar hou
Laat ze praten, ze praten, ze praten
Ja, ze lullen maar
Blá blá (Eles só falam)
Ela é
Eu vi e te falei de novo
Mas ele também é
Ele não quer saber disso
Mas mesmo assim
E o bairro todo
Fica à noite na janela
A luz vai e vem, e olha
Mais uma vez
Mas eu sempre digo: Você tem que estar acima disso
Porque oh, eles falam, eles falam, eles falam
Oh, eles só falam
O amigo dele
Disse que o cabeleireiro e a mulher do padeiro
Teve seu filho
De íntimos e conhecidos e você (oh não)
E toda essa bagunça
Negou anonimamente
Mas é, onde há fumaça, há fogo, a verdade muitas vezes
Não é tão
Bonita
Mas eu não fofoco, nunca leio essas revistas
Porque oh, eles falam, eles falam, eles falam
Sim, eles só falam
Mas ela ainda é
A minha própria mulher
E ninguém sabe o quanto eu a amo
Deixa eles falarem, eles falam, eles falam
Sim, eles só falam