De Noorderzon scheen
Toen hij de deur dichtdeed met 't paspoort in z'n jas
Had zij totaal geen weet en stond de snelkookpan op 't gas
Ze zouden zo gaan eten, de vier placemats lagen klaar
Daar stonden ouwe auto's op maar hij droeg halflang haar
Ze hadden 't zo goed, ze hoefden niets te laten staan
Hij deed iets in computers dus dat was een prima baan
Plus twee gezonde kinderen en financieel nooit klem
Hun dochter leek zo leuk op haar, het jongetje op hem
refrain:
Maar hij verdween, nergens heen
't Was op een maandag
Toen hij verdween, nergens heen
De noorderzon scheen
Hij kreeg die drang wel vaker en dan ging hij onder 't mom
Van "even met de hond uit" soms wel negen straatjes om
Wanneer 'ie nuchter thuiskwam dan lag zij alvast in bed
Ze vreeen zich tevreden of hij nam een slaaptablet
Maar deze maandag hing er iets meeslepends in de lucht
Het kroop bij hem naar binnen en 't joeg 'm op de vlucht
Voor 't geluk en voor de zekerheid en voor hun ouwe dag
Hij wou een ander leven dat niet uitgestippeld lag
refrain
De hele weg naar Schiphol had hij ogen in z'n rug
Die negen jaren huwelijk, hij keek er vreemd op t'rug
Hij was al half een ander en die ander zou wel zien
Op IJsland of in Canada, hij had een mille of tien
Hij voelde zich wel twintig, weer opnieuw alleen van huis
De plastic beker koffie smaakte half zo goed als thuis
Hij vond een wollen wantje van z'n zoontje in z'n zak
Toen scheelde 't even weinig of hij huilde en hij brak
refrain
refrain
O Sol do Norte Brilhava
Quando ele fechou a porta com o passaporte na jaqueta
Ela não fazia ideia e a panela de pressão estava no fogo
Eles iam jantar, os quatro jogos americanos estavam prontos
Havia carros antigos, mas ele tinha cabelo médio
Eles estavam tão bem, não precisavam deixar nada pra trás
Ele trabalhava com computadores, então era um bom emprego
Além de dois filhos saudáveis e financeiramente nunca apertados
A filha parecia muito com ela, o menino com ele
refrão:
Mas ele desapareceu, sem destino
Era uma segunda-feira
Quando ele desapareceu, sem destino
O sol do norte brilhava
Ele tinha esse impulso com frequência e então saía sob a desculpa
De "só levar o cachorro pra passear", às vezes dava nove voltas
Quando ele voltava sóbrio pra casa, ela já estava na cama
Eles se contentavam ou ele tomava um comprimido pra dormir
Mas naquela segunda-feira havia algo pesado no ar
Entrou nele e o fez fugir
Do felicidade e da segurança e do futuro que tinham
Ele queria uma vida diferente que não estava planejada
refrão
Todo o caminho até Schiphol, ele sentia olhares nas costas
Aqueles nove anos de casamento, ele olhou pra trás com estranheza
Ele já era meio outro e esse outro veria
Na Islândia ou no Canadá, ele tinha uns dez mil
Ele se sentia com vinte, novamente sozinho fora de casa
O copo de plástico de café tinha metade do gosto de casa
Ele encontrou uma luva de lã do filho no bolso
Então quase chorou e se quebrou
refrão
refrão