395px

Foto de Antigamente

Rob de Nijs

Foto van vroeger

Hier heb ik nog een foto van heel lang geleden
Maar als ik blijf kijken dan wordt het weer heden
Gemaakt op de ochtend van mijn vijfde verjaardag
De kamer vol slingers, 't cadeau dat al klaar lag
Het schippersclaviertje, de wens van mijn dromen
Heb ik 's middags nog mee naar het circus genomen
En brandweerman worden was het doel van het leven
Die dromen zijn over, 't gevoel is gebleven

refrain:
Diep in m'n hart verlang ik vaak naar dat kind terug
Kinderen willen groot zijn, nou dat gaat vlug
Als me het leven tegenzit, denk ik aan die tijd
Al werd ik nooit die brandweerman, raakte het kind niet kwijt

Toen leek alles heel simpel, geen zorgen geen twijfel
Van goed kwam het goede en het kwaad van de duivel
De klok aan de muur hing daar puur voor het mooie
Ik had alle tijd in de buurt rond te schooien
Een zee was een slootje, m'n klomp was een bootje
En de dood was zoiets als de poes van m'n grootje
De wereld was niet groter dan de globe van vader
Ik kan hem met m'n pink om z'n as laten draaien

refrain

Alleen zijn of eenzaam hoe kon ik dat kennen
Ik hoefde alleen maar naar huis toe te rennen
Met een gat in m'n kop en m'n broek vol met scheuren
Mijn moeder was thuis dus wat kon me gebeuren

Als me het leven tegenzit, denk ik aan die tijd
Al werd ik nooit een Ivanhoe, raakte het kind niet kwijt

Foto de Antigamente

Aqui está uma foto de muito tempo atrás
Mas se eu ficar olhando, o presente vem à tona
Tirada na manhã do meu quinto aniversário
A sala cheia de enfeites, o presente que já estava lá
O piano de brinquedo, o desejo dos meus sonhos
Eu ainda levei pro circo à tarde
E ser bombeiro era o objetivo da vida
Esses sonhos se foram, mas a sensação ficou

refrão:
No fundo do meu coração, eu frequentemente anseio por aquela criança de volta
Crianças querem crescer, e isso acontece rápido
Quando a vida me derruba, eu penso naquele tempo
Mesmo que eu nunca tenha sido bombeiro, não perdi a criança

Naquela época tudo parecia tão simples, sem preocupações, sem dúvidas
Do bem vinha o bem e o mal era do diabo
O relógio na parede estava lá só pra enfeitar
Eu tinha todo o tempo do mundo pra ficar por aí
Um mar era um córrego, meu tamanco era um barquinho
E a morte era algo como o gato da minha avó
O mundo não era maior que o globo do meu pai
Eu consigo girá-lo com meu dedo mindinho

refrão

Estar sozinho ou solitário, como eu poderia saber disso?
Eu só precisava correr pra casa
Com um buraco na cabeça e a calça cheia de rasgos
Minha mãe estava em casa, então o que poderia me acontecer?

Quando a vida me derruba, eu penso naquele tempo
Mesmo que eu nunca tenha sido um Ivanhoe, não perdi a criança.

Composição: