Oude mensen
Wat een stille oude dag
Je ogen staan zo ver
Zien de wereld nog, zoals ie vroeger was
En de weemoed, als je lacht
Daarin spreken jaren mee
De oorlog als een wond die nooit genas
En mijn zoon rent als de wind voorbij
Hij kent alleen vandaag
Maakt een cirkel om je heen
En komt 's avonds met z'n vraag:
Wat zijn oude mensen
Zachte witte mensen
Als bomen in het park zo hoog
Ze kijken even ver
Wat zijn oude mensen
Nevelige mensen
Als bomen in het park zo oud
Zo mooi zijn oude mensen
Een leven lang op reis
Wie kent nog jouw verhaal
Wie neemt de tijd om langzaam terug te gaan
Zelfs de mannen zijn nu grijs
Als lavendel in je tas
Maar je liefde raakt ze onveranderd aan
Wat zijn oude mensen
Nevelige mensen
Als bomen in het park zo hoog
Ze kijken eindeloos ver
Jouw stem in het avondlicht
Vergeet alle tijd
Weer jong sta jij opeens voor mij
Wat zijn oude mensen
Stilgeleefde mensen
Als bomen in het park zo oud
Zo mooi zijn oude mensen
Velhos
Que dia silencioso e velho
Teus olhos estão tão distantes
Vendo o mundo ainda, como era antes
E a saudade, quando você sorri
Nela falam anos inteiros
A guerra como uma ferida que nunca cicatrizou
E meu filho corre como o vento passando
Ele só conhece o hoje
Faz um círculo ao seu redor
E à noite vem com sua pergunta:
O que são velhos?
Pessoas suaves e brancas
Como árvores no parque tão altas
Eles olham tão longe
O que são velhos?
Pessoas nebulosas
Como árvores no parque tão antigas
Tão lindas são os velhos
Uma vida inteira em viagem
Quem ainda conhece sua história?
Quem tira um tempo para voltar devagar?
Até os homens agora estão grisalhos
Como lavanda na sua bolsa
Mas seu amor os toca inalterado
O que são velhos?
Pessoas nebulosas
Como árvores no parque tão altas
Eles olham infinitamente longe
Sua voz na luz da noite
Esquece todo o tempo
De repente você está jovem diante de mim
O que são velhos?
Pessoas que viveram em silêncio
Como árvores no parque tão antigas
Tão lindas são os velhos