Don Giovanni
Gespuis, riep Don Giovanni hees
Gespuis, en weer: gespuis
Toen werd hij chronisch zenuwpees
En moest naar een tehuis
Misschien was hij altijd al gek
Maar wist het zelf nog niet
Men vond hem, met zijn grote bek
Een kwal, een stuk verdriet
Voordat Don werd eingesperrt
Was hij een machtig man
Hoewel hij door de meesten werd
Gezien als een tiran
Die gierig was, brutaal en wreed
Een man vol achterdocht
Die hardop boerde, vloekte, scheet
Geen mens die hem graag mocht
Nee, echt een onbeschofte klier
En altijd maar geschreeuw
Van klootzak daar en kutwijf hier
Het leek wel Paul de Leeuw
Kijk, Don Giovanni was gewoon
In wezen een proleet
Hij was getrouwd en had een zoon
Die iets in mode deed
Zijn echtgenote was zo'n typ
Waar hij de pest aan had
Die altijd op sandalen liep
En vegetarisch at
En hij wou vlees, zo veel hij kon
Niet enkel in zijn mond
Verkoopster, huisvrouw, hoer of non
Hij greep ze bij hun kont
Niemand die protesteren zou
Omdat men dat niet dorst
Van maagd tot middelbare vrouw
Hij reeg ze aan zijn worst
Ja, sorry, 't klinkt een beetje cru
Maar 't was maniakaal
In toga, trouwjurk of tutu
Hij nam ze allemaal
De zoon, succesvol in zijn vak
Vernam zo af en toe
Van klanten wat die geile zak
Met wie deed, wat en hoe
Dat hij hen dwong, getrouwd of niet
Hij kreeg altijd zijn zin
Beet in hun bil of in hun tiet
En dan TARA: erin!
De zoon - Etien - schaamde zich blind
Zijn klanten waren vrouw!
Zo elegant, zo chique, oh kind!
En dan zo'n vader! Nou!
En Don Giovanni ging maar door
Hij pakte wat hij zag
Desnoods een heel bejaardenkoor
Hij kon de hele dag
Van hoogtepunt naar hoogtepunt
Het kon niet schelen wat
Als 't moest een schaap, een paard, een rund
Echt alles met een gat
Etien leek hoegenaamd niet op
Zijn pa, integendeel
Beschaafd, ontwikkeld op en top
En homoseksueel
Hij hield van kunst en van antiek
De hele santenkraam
Dus film, ballet, toneel, muziek
En hij was monogaam
Carlos, zijn vriend, werkte bij hem
En had dezelfde smaak
Plus een bijzonder hoge stem
Een bron van leedvermaak
Ooit, toen een nieuwe klant verscheen
En Carlos zei: Bonjour
Bekeek ze hem van top tot teen
En plaste op de vloer
Maar goed, hij was Etien zijn maat
En eerste assistent
Dus raakte men, zoals dat gaat
Ook aan die stem gewend
Don Giovanni had geen oog
Voor 't leven van zijn zoon
Hij naaide alles wat bewoog
En vond dat heel gewoon
Maar op een dag, het was in mei
(Zo stond het in God's script)
Had Don Giovanni even vrij
Hij was net uitgewipt
Hij kwam juist uit een weduwvrouw
Brutaal door hem verkracht
En dacht: als ik mijn zoontje nou
Eens een bezoekje bracht
Zoals gezegd, het was in mei
De lente kwam op gang
De koe, de stier, de bloem, de bij
Een drukte van belang
Etien en Carlos voelden ook
De kriebels in hun bloed
De zon die scheen, de bloesem rook
En ja, wat moet dat moet
De hele dag al zei Etien
Misschien wel honderd keer:
Oh, Carlos, schat, ik ben... ik ben...
Zo hitsig als een beer
En Carlos (zeer van vlees en bloed)
Riep: Lieveling, ik ook!
Mijn knuppeltje is als een knoet
Een gloeiend hete pook!
Ze renden naar het magazijn
Vol zijde, wol, katoen
En crêpe de Chine, fluweel, satijn
Daar gingen ze het doen
Etien zei: Carlos, doe het hier
Oh liefste, doe het, toe!
't Is lente, dus jij bent de stier
En dan ben jij de koe
Er vlogen broeken in het rond
Een sok, een slip, een hemd
Erecties, borst en buik en kont
't Was wild en ongeremd
Ze hadden een enorm plezier
Oh God, wat was dat fijn
Etien was koe, Carlos de stier
Op dat moment betrad Don Giovanni 't magazijn
Carlos riep juist op dat moment:
Ik doe je toch geen pijn?
Als jij nou eens mijn dekhengst bent
Zal ik jouw merrie zijn
Don Giovanni stond perplex
Hij hijgde en keek scheel
Hij kende maar 1 vorm van seks:
Heteroseksueel
Zelfs als hij eens een paard beklom
Een ezel of een koe
Dan was het wel een vrouwtje
Godverdomme nog an toe
Etien riep: Toe nou, schat, ga door
Wees jij nou maar de stier
Maar Carlos piepte in zijn oor:
Etien, je pa is hier
En inderdaad, de Don was daar
Keek naar hun blote reet
Staarde er drie minuten naar
En slaakte toen een kreet
Gespuis, riep Don Giovanni hees
Gespuis, en weer: gespuis
Toen werd hij chronisch zenuwpees
En moest naar een tehuis
Misschien was hij altijd wel gek
En wist het zelf nog niet
Men vond hem....
Dit heb je al verteld...
Waarom vertel ik dit verhaal
Ik weet het niet, meneer
Maar goed, het rijmde allemaal
Zo zie je dus maar weer
Don Giovanni
Gente, gritou Don Giovanni rouco
Gente, e de novo: gente
Então ele ficou cronicamente nervoso
E teve que ir pra um asilo
Talvez ele sempre tenha sido louco
Mas ainda não sabia
O pessoal achava, com sua boca grande
Um idiota, uma tristeza
Antes de Don ser preso
Ele era um cara poderoso
Embora a maioria o visse
Como um tirano
Que era mesquinho, brutal e cruel
Um homem cheio de desconfiança
Que arrotava, xingava, peidava
Ninguém gostava dele
Não, realmente um cara sem educação
E sempre gritando
De filho da puta aqui e de vagabunda ali
Parecia o Paul de Leeuw
Olha, Don Giovanni era só
No fundo, um proletário
Ele era casado e tinha um filho
Que estava na moda
Sua esposa era aquele tipo
Que ele não suportava
Que sempre andava de sandálias
E comia só vegetais
E ele queria carne, o quanto pudesse
Não só na boca
Vendedora, dona de casa, puta ou freira
Ele pegava elas pelo traseiro
Ninguém se atrevia a protestar
Porque ninguém tinha coragem
De virgem a mulher madura
Ele as enfileirava na sua vara
Sim, desculpa, soa um pouco cruel
Mas era maníaco
Em toga, vestido de noiva ou tutu
Ele pegava todas
O filho, bem-sucedido na profissão
Ouvia de vez em quando
De clientes o que aquele tarado
Fazia, com quem e como
Que ele as forçava, casadas ou não
Ele sempre conseguia o que queria
Mordia na bunda ou no peito
E então TARA: dentro!
O filho - Etien - se envergonhava
Seus clientes eram mulheres!
Tão elegantes, tão chiques, oh meu Deus!
E um pai assim! Nossa!
E Don Giovanni continuava
Ele pegava o que via
Se precisasse, até um coral de idosos
Ele podia fazer isso o dia todo
De clímax em clímax
Não importava o que
Se tinha que ser uma ovelha, um cavalo, um boi
Realmente tudo que tivesse um buraco
Etien não se parecia em nada
Com seu pai, muito pelo contrário
Civilizado, desenvolvido ao extremo
E homossexual
Ele amava arte e antiguidades
Todo esse tipo de coisa
Então filme, balé, teatro, música
E ele era monogâmico
Carlos, seu amigo, trabalhava com ele
E tinha o mesmo gosto
Além de uma voz bem aguda
Uma fonte de diversão
Um dia, quando um novo cliente apareceu
E Carlos disse: Bonjour
Ela o olhou de cima a baixo
E urinou no chão
Mas tudo bem, ele era o parceiro de Etien
E primeiro assistente
Então, como sempre acontece
Acostumaram-se com aquela voz
Don Giovanni não prestava atenção
Na vida de seu filho
Ele transava com tudo que se movia
E achava isso normal
Mas um dia, era em maio
(Assim estava no script de Deus)
Don Giovanni teve um tempo livre
Ele tinha acabado de sair
Ele tinha acabado de sair de uma viúva
Brutalmente estuprada por ele
E pensou: e se eu visitasse
Meu filhote agora
Como eu disse, era em maio
A primavera estava começando
A vaca, o touro, a flor, a abelha
Uma agitação danada
Etien e Carlos também sentiam
A excitação no sangue
O sol brilhava, o cheiro das flores
E sim, o que tem que ser, tem que ser
O dia todo Etien dizia
Talvez umas cem vezes:
Oh, Carlos, amor, eu estou... eu estou...
Tão excitado quanto um urso
E Carlos (muito de carne e osso)
Gritou: Querido, eu também!
Meu pau é como um porrete
Uma vara ardente!
Eles correram para o depósito
Cheio de seda, lã, algodão
E crepe de chine, veludo, cetim
Lá eles foram fazer
Etien disse: Carlos, faz aqui
Oh querido, faz, vai!
É primavera, então você é o touro
E eu sou a vaca
As calças voavam por todo lado
Uma meia, uma cueca, uma camisa
Ereções, peito, barriga e bunda
Era selvagem e desenfreado
Eles estavam se divertindo muito
Oh Deus, como era bom
Etien era a vaca, Carlos o touro
Nesse momento, Don Giovanni entrou no depósito
Carlos gritou exatamente nesse momento:
Eu não vou te machucar?
Se você for meu garanhão
Eu serei sua égua
Don Giovanni ficou perplexo
Ele arfava e olhava torto
Ele só conhecia uma forma de sexo:
Heterossexual
Mesmo quando ele subia em um cavalo
Um burro ou uma vaca
Era sempre uma fêmea
Porra, ainda por cima
Etien gritou: Vai, amor, continua
Seja você o touro
Mas Carlos sussurrou em seu ouvido:
Etien, seu pai está aqui
E de fato, o Don estava lá
Olhava para suas bundas nuas
Ficou olhando por três minutos
E então soltou um grito
Gente, gritou Don Giovanni rouco
Gente, e de novo: gente
Então ele ficou cronicamente nervoso
E teve que ir pra um asilo
Talvez ele sempre tenha sido louco
E ainda não soubesse
O pessoal achava....
Isso você já contou...
Por que estou contando essa história
Eu não sei, senhor
Mas tudo bem, tudo rimava
Então é isso que você vê.