Gerard (In memoriam)
Vorige maand is Gerard van der B. begraven
Dik in de zeventig denk ik dat ie wel was
'De kruidenier', de naam die wij hem destijds gaven
Schoot door mijn hoofd toen ik de advertentie las
Ik zal zo'n jaar of 16, 17 geweest zijn
Ontluikend homo in een middelgrote stad
En in het weekend zou er, bij een vriend, een feest zijn
Een nichtenfuif. En ddaar kwam Gerard op mijn pad
Het feest was ergens in een kelder aan het water
Er hingen zwarte vissersnetten aan 't plafond
Ik vond het eng, er werd gedanst, er klonk geschater
En toen opeens gleed er een hand over mijn kont
Ik keek en zag een dunne, kale man met bril staan
Z'n bolle ogen puilden bijna uit z'n kop
Hij zei: Ik raakte zo maar eventjes je bil aan
Ik siste: Sodemieter godverdomme op
Die avond leerde ik een aantal mensen kennen
Ik dronk jenever en ik danste met een man
Ik moest aan al die dingen nog ontzettend wennen
En al die tijd zat brillemans achter me an
Een mooie jongen, die soms even naar me lachte
Kwam naar me toe en zei: Hallo, ik ben Rogier
Hij doet je niks. Het is gewoon een halve zachte
Ik noem hem voor mijzelf Gerard, de kruidenier
De hele avond bleef ik om Rogier heendraaien
En zag 'de kruidenier' soms even bij hem staan
Rogier liet zich gewoon over z'n billen aaien
Toen 't feest voorbij was zijn wij, samen, weggegaan
Rogier was twintig, hij gedroeg zich heel volwassen
En seksueel was ie volkomen ongeremd
Ik zag voor 't eerst een jongen in de wasbak plassen
Naar mijn idee waren we voor elkaar bestemd
Rogier wist over Gerard allerlei verhalen
Hij was getrouwd, en had een winkel in de stad
En wou alleen maar seks wanneer hij mocht betalen
Dus ging Rogier wel eens, als ie geen geld meer had
Volgens Rogier was Gerards vrouw nogal een vrome
Er was een zoontje en een goed beklante zaak
En 's zondagmorgens liet hij jongens bij zich komen
Als zij ter kerke was. Helaas 1 keer te vaak
Rogier vertelde dat hij die bewuste morgen
De kruidenier voor vijftig piek bevredigd had
Maar dat zijn vrouw zich blijkbaar ergens had verborgen
En hoe zij plotseling de slaapkamer betrad
En Gerard stond daar, met z'n uitpuilende ogen
Rogier, die zich in allerijl had aangekleed
Was door de tuin, over de schutting heen gevlogen
We moesten lachen. Jonge mensen zijn vaak wreed
Tussen Rogier en mij is het niet veel geworden
Het klikte toch bij nader inzien niet zo goed
Op Gerards winkel stond 'te koop' op gele borden
Hij was gescheiden en z'n zaak was doodgebloed
Zaterdagavond laat, het gutste van de regen
Ik kwam van vrienden, het was somber in de stad
Ik was te voet en kwam - na twee jaar - Gerard tegen
Hij zag eruit of hij teveel gezopen had
Hij keek me aan, zijn ogen waren bloeddoorlopen
En puilden, erger nog dan vroeger, uit z'n kop
Toen brak een glimlach zijn gezicht heel even open:
Jij bent die knul die zei: He, sodemieter op
Hij stond erop, de kroeg in voor de laatste ronde
En hij vertelde van z'n treurige bestaan
Zijn zaak, zijn scheiding en nog iedere seconde
Miste hij John, zijn zoon, daar dacht hij altijd aan
Hij had een baantje bij de overheid gevonden
En in het weekend nam hij hoerenjongens mee
Die hem dan sloegen en hem aan zijn bed vastbonden
Tegen betaling. En daarna naar het cafe
Zijn hele leven was volledig naar de kloten
Ik ben pas veertig, zei hij, en het is voorbij
Ik voel me nutteloos en oud en uitgestoten
Voor 't eerst in maanden een gesprek zoals met mij
Had ik nog zin een eindje met hem mee te lopen?
(Waar woon je? Oh, da's niet zover bij mij vandaan)
Het was nu droog, hoewel de bomen droevig dropen
En ik ben (medelij?) mee naar z'n flat gegaan
Nou ja, z'n flat! Een uitgeleefde kamer
Een bed, een kast, een bank, een tafel en een stoel
Een dodencel was volgens mij nog aangenamer
Ik kreeg een beetje een onbehagellijk gevoel
Maar ik was jong en ik geloofde in het goede
Noem het maar christelijk, humaan of infantiel
Nou, hoe dan ook, het ging hem blijkbaar om mjn roede
En ik had medelijden met de arme ziel
En ik wou nobel zijn en menselijk en edel
Hij was bezopen, knielde voor me op de grond
En ik keek neer op die bezwete, kale schedel
Zijn bolle ogen en zijn kwijlerige mond
Toen het voorbij was, stond hij klaar met vijftig gulden
Ik zag die bolle ogen, en die kale kop
Ik wou die dodencel ontvluchten, en ik brulde:
Ach klootzak, sodemieter godverdomme op
Vorige maand is Gerard van der B. begraven
Zijn zoon heeft blijkbaar nog zijn laatste eer gered
'De kruidenier', de naam die wij hem destijds gaven
Is samen met zijn trieste leven, bijgezet
Ik dacht: Je wilde blijkbaar je gevoel verzwijgen
Je leefde, maar je speelde altijd dubbelspel
Je kunt het na je dood gewoon niet rotter krijgen
Je was de laatste veertig jaar al in de hel
Gerard (In memória)
Mês passado, o Gerard van der B. foi enterrado
Acho que ele estava bem na casa dos setenta
"O mercadinho", o nome que a gente lhe deu
Passou pela minha cabeça quando li o anúncio
Eu devia ter uns 16, 17 anos
Um gay em formação numa cidade média
E no fim de semana, na casa de um amigo, ia rolar uma festa
Uma festa de primas. E foi aí que o Gerard cruzou meu caminho
A festa era em um porão à beira da água
Havia redes de pescador pretas no teto
Eu achei meio assustador, a galera dançava, rolava risada
E então, de repente, uma mão passou pela minha bunda
Eu olhei e vi um cara magro, careca e de óculos
Os olhos dele quase saltavam da cabeça
Ele disse: Eu só toquei sua bunda, sem querer
Eu sussurrei: Vai se ferrar, seu filho da puta
Naquela noite, conheci algumas pessoas
Bebi gin e dancei com um cara
Eu ainda estava me acostumando com tudo isso
E o careca de óculos ficou atrás de mim o tempo todo
Um garoto bonito, que às vezes sorria pra mim
Veio até mim e disse: Oi, eu sou o Rogier
Ele não vai te fazer nada. É só um frouxo
Eu chamo ele de Gerard, o mercadinho
A noite toda, fiquei em volta do Rogier
E vi "o mercadinho" às vezes perto dele
O Rogier deixava ele tocar suas nádegas
Quando a festa acabou, nós saímos juntos
Rogier tinha vinte anos, se comportava bem maduro
E sexualmente, ele era totalmente sem freio
Eu vi pela primeira vez um cara mijando na pia
Na minha cabeça, éramos feitos um pro outro
Rogier sabia várias histórias sobre o Gerard
Ele era casado e tinha uma loja na cidade
E só queria sexo quando podia pagar
Então o Rogier ia, quando não tinha mais grana
Segundo Rogier, a mulher do Gerard era bem religiosa
Tinha um filhinho e um negócio bem sucedido
E nas manhãs de domingo, ele deixava os meninos entrarem
Quando ela ia à igreja. Infelizmente, uma vez a mais
Rogier contou que naquela manhã específica
Ele tinha feito o mercadinho gozar por cinquenta pratas
Mas a mulher dele aparentemente estava escondida
E como ela entrou de repente no quarto
E o Gerard estava lá, com os olhos esbugalhados
Rogier, que se vestiu às pressas
Pulou o muro do jardim
A gente teve que rir. Jovens são cruéis
Entre Rogier e eu, não rolou muita coisa
A química não foi tão boa, na verdade
Na loja do Gerard, estava escrito "à venda" em placas amarelas
Ele tinha se separado e o negócio estava morrendo
Sábado à noite, chovia pra caramba
Eu vinha de casa de amigos, a cidade estava sombria
Eu estava a pé e encontrei o Gerard - depois de dois anos
Ele parecia que tinha bebido demais
Ele me olhou, os olhos vermelhos
E saltavam, pior do que antes, da cabeça
Então um sorriso abriu seu rosto por um instante:
Você é aquele cara que disse: Vai se ferrar
Ele insistiu pra entrarmos no bar pra última rodada
E contou sobre sua vida triste
Seu negócio, sua separação e a cada segundo
Ele sentia falta do John, seu filho, pensava sempre nele
Ele tinha arrumado um emprego no governo
E nos fins de semana, levava garotos de programa
Que o batiam e o amarravam na cama
Em troca de grana. E depois ia pro bar
A vida dele estava completamente uma merda
Eu só tenho quarenta, disse ele, e já acabou
Me sinto inútil, velho e excluído
Foi a primeira conversa em meses, como essa comigo
Eu ainda queria andar um pouco com ele?
(Onde você mora? Ah, não é tão longe de mim)
Estava seco agora, embora as árvores estivessem tristes
E eu fui (com pena?) até o apartamento dele
Bom, o apartamento dele! Um quarto desgastado
Uma cama, um armário, um sofá, uma mesa e uma cadeira
Uma cela de morte, na minha opinião, era mais agradável
Comecei a sentir um desconforto
Mas eu era jovem e acreditava no bem
Chame do que quiser, cristão, humano ou infantil
De qualquer forma, parecia que ele queria minha rola
E eu sentia pena daquela alma pobre
E eu queria ser nobre, humano e gentil
Ele estava bêbado, ajoelhou-se no chão
E eu olhei pra aquela cabeça careca e suada
Seus olhos esbugalhados e sua boca babando
Quando tudo acabou, ele estava pronto com cinquenta pratas
Eu vi aqueles olhos esbugalhados e aquela cabeça careca
Queria fugir daquela cela de morte, e gritei:
Ah, seu filho da puta, vai se ferrar
Mês passado, o Gerard van der B. foi enterrado
Seu filho aparentemente ainda prestou suas últimas homenagens
"O mercadinho", o nome que a gente lhe deu
Foi junto com sua vida triste, enterrado
Eu pensei: Você queria esconder seus sentimentos
Você viveu, mas sempre jogou duplo
Depois da sua morte, não tem como ficar pior
Você já estava no inferno nos últimos quarenta anos.