Ik haat die straat
Ik haat die straat
Een straat vol dooie ouwe bomen
Waar niets anders meer wil groeien
Dan een plukje giftig kruid
Soms loopt mijn wandeling er ongewild in uit
Ben ik er toch weer ongemerkt terechtgekomen
Het is een straat zo godverlaten
Zo berooid en desperaat
Dat alle hoop en licht je daar worden onrnomen
Het is de straat die geplaveid is
Met de opgegeven strijd
En met de scherven van kapotgevallen dromen
Ik haat die straat
Omdat ik telkens weer moet kijken
Naar die dromen en verwachtingen
Die stukgevallen zijn
Miljoenen wensen en verlangens, groot en klein
Die hier zo zinloos en zo kinderachtig lijken
Die aanblik contrasteert zo schril
Met alles wat ik zelf nog wil
En met mijn eigen dromen, die niet willen wijken
Ik haat die straat
Soms zie ik scherven en stukken
Die veel lijken op verwachtingen en dromen uit mijn jeugd
Waar ik me jaren tevergeefs op had verheugd
Maar die bij nader inzien nimmer konden lukken
Omdat je soms naar dingen streeft
Die 't leven niet in petto heeft
En die je beter resoluut kunt onderdrukken
Ik haast me voort, want als ik stop
Dan raap ik vast wat scherven op
Je moet voor stukgevallen dromen nimmer bukken
Eu Odeio Essa Rua
Eu odeio essa rua
Uma rua cheia de árvores mortas
Onde nada mais quer crescer
Além de um punhado de ervas venenosas
Às vezes, minha caminhada acaba indo parar lá sem querer
Acabo de novo lá, sem perceber
É uma rua tão abandonada
Tão miserável e desesperada
Que toda esperança e luz são tiradas de você
É a rua que está pavimentada
Com a luta que foi abandonada
E com os cacos de sonhos despedaçados
Eu odeio essa rua
Porque sempre tenho que olhar
Para aqueles sonhos e expectativas
Que se despedaçaram
Milhões de desejos e anseios, grandes e pequenos
Que aqui parecem tão sem sentido e tão infantis
Aquela visão contrasta tão agudamente
Com tudo que eu ainda quero
E com meus próprios sonhos, que não querem ceder
Eu odeio essa rua
Às vezes vejo cacos e pedaços
Que se parecem muito com expectativas e sonhos da minha infância
Que esperei em vão por anos
Mas que, ao olhar de novo, nunca poderiam dar certo
Porque às vezes você busca coisas
Que a vida não tem a oferecer
E que é melhor você reprimir de vez
Eu me apresso, porque se eu parar
Vou acabar pegando alguns cacos
Você nunca deve se curvar por sonhos despedaçados