395px

Naqueles Dias

Robert Long

In die dagen

Er lag een dun wit laagje onschuld, in die dagen
Er zweefden kleine plukjes vrede zachtjes neer
De lucht was vol van een verstild soort welbehagen
En er was nergens honger, nergens oorlog meer

Er klonk een kerstlied in de toppen van de bomen
Een lichte bries fluisterde zachtjes Stille Nacht
De vrede was dan toch uiteindelijk gekomen
Daar had de wereld al die eeuwen op gewacht

Het was zo stil - ontroerend stil
Alsof er niemand ooit de stilte zou verbreken
Alsof er niemand meer hardop durfde te spreken
Een sfeer van rust en harmonie en goede wil

Het leek of iedereen in vrede was gaan slapen
Een os en ezel lagen ergens in een stal
Er lagen herders in de velden naast hun schapen
't Was zo sereen en zo ontspannen overal

Er lag een dun wit laagje onschuld, in die dagen
Een land als Nederland leek net een schilderij
't Was van een schoonheid die een mens niet kan verdragen
Zo ongerept, zo ongeschonden, weids en vrij

En het was stil - merkwaardig stil alsof er niemand
Meer de stilte zou verbreken
Alsof er nooit meer iemsnd nog een woord zou spreken
Dezelfde wereld, maar een wereld van verschil

Er lag een dun wit laagje onschuld, in die dagen
Hoewel het verder naar het zuiden zonnig was
En van de mensen die daar op het asfalt lagen
Restte vaak niet meer zo heel veel meer dan een karkas

Maar hier in Nederland bleef het nog even vriezen
Hier werd voorlopig alles goed geconserveerd
Pas als de winter echt aan kracht zou gaan verliezen
Zou de bevolking ook wel snel zijn weggeteerd

En het bleef stil - luguber stil
Er zou ook nooit een mens de stilte meer verbreken
De laatste kans op overleven was verkeken
Dit was de eerste kerst op aarde
Na de laatste overkill

Naqueles Dias

Havia uma fina camada branca de inocência, naqueles dias
Pequenos flocos de paz flutuavam suavemente
O ar estava cheio de uma espécie de bem-estar silencioso
E não havia fome, nem guerra em lugar algum

Soava uma canção de Natal no topo das árvores
Uma brisa leve sussurrava suavemente Noite Silenciosa
A paz finalmente tinha chegado
O mundo esperou por isso durante séculos

Era tão silencioso - comoventemente silencioso
Como se ninguém jamais fosse quebrar o silêncio
Como se ninguém mais tivesse coragem de falar alto
Uma atmosfera de calma, harmonia e boa vontade

Parecia que todos tinham adormecido em paz
Um boi e um jumento estavam em algum lugar em um estábulo
Havia pastores nos campos ao lado de suas ovelhas
Era tão sereno e tão relaxante em todo lugar

Havia uma fina camada branca de inocência, naqueles dias
Um país como a Holanda parecia uma pintura
Era de uma beleza que um ser humano não pode suportar
Tão intocado, tão puro, vasto e livre

E estava silencioso - estranhamente silencioso como se ninguém
Fosse quebrar o silêncio
Como se nunca mais alguém falasse uma palavra
O mesmo mundo, mas um mundo de diferença

Havia uma fina camada branca de inocência, naqueles dias
Embora mais ao sul estivesse ensolarado
E das pessoas que estavam deitadas no asfalto
Restava muitas vezes não mais do que um cadáver

Mas aqui na Holanda ainda estava congelando
Aqui tudo estava bem conservado por enquanto
Só quando o inverno realmente começasse a perder força
A população também rapidamente seria consumida

E continuou silencioso - macabro silencioso
Nunca mais haveria um ser humano para quebrar o silêncio
A última chance de sobrevivência tinha se esgotado
Esta foi a primeira Natal na Terra
Após o último massacre

Composição: