Jos
En toen opeens was Josje dood
Hij had gewoon geen zin om door te leven
Hij heeft zichzelf als 't ware opgeheven
Hij heeft aan mij z'n laatste brief geschreven
Hij hield zich niet nog langer groot
Ik gaf hem de genadestoot
Soms denk je dat je iemand kent
Nou ja, ik kende Jos zo'n maand of zeven
Hoewel we eerst nogal op afstand bleven
Zag ik de echte Jos soms toch wel even
Als door een scheur in 't cement
Dan kroop 'ie langzaam uit z'n tent
Wanneer we 's zomers de rivier afdreven
Kwam er een glimlach om z'n lippen zweven
Was 'ie wat minder bang zich bloot te geven
Dan was 'ie in z'n element
We raakten aan elkaar gewend
Hij zei niet veel in 't begin
Ik wist nite of ik 'm ooit zou bereiken
Als ik iets vroeg begon 'ie weg te kijken
Hij zei alleen soms "hou nou op met zeiken"
Z'n handen nors onder z'n kin
Verroerde uren lang geen vin
Hij wou zo graag een harde bolster lijken
Maar op den duur begon 't schild te wijken
Liet 'ie wat meer van z'n gevoelens blijken
En ging 'ie op m'n vragen in
Kwam 'ie tevoorschijn, zin voor zin
Hij had van alles opgekropt
Er was niks waar je Jos om zou benijden
Z'n ouders waren van elkaar gescheiden
En om de maand moest 'ie bij een van beiden
Waar 'ie met snoep werd volgepropt
En hij vertelde me beknopt
Hoe hij als kind z'n vader wakker gilde
Omdat 'ie liever naar z'n moeder wilde
En hoe z'n vader 'm z'n bed uittilde
En in de kelder had gestopt
Te vroeg en veel te vaak geschopt
Hij zei "misschien is het verkeerd
Maar ik denk steeds 'was ik maar niet geboren'
De mensen hebben hun gevoel verloren
Haast niemand wil zich aan een ander storen
Dat heb ik nou toch wel geleerd
Zelfs als je werkelijk crepeert
Zal men proberen om je stem te smoren
Maar ieder mens wil toch bij iemand horen
Dat lot is mij dan zeker niet beschoren
Ik word haast overal geweerd"
En ik heb Jos opnieuw bezeerd
Had ik 'm achteraf beschouwd
Toen hij dat zei maar naar me toe getrokken
En hem gezegd "we zullen samen knokken"
Maar ik zei niks, was van mezelf geschrokken
Een onvergeeflijke fout
Maar God, ik voelde me zo oud
Hij schreef "ook jij liet me weer los
Door niks te zeggen heb je toch gelogen
Want wat je wilde zag ik in je ogen
Ook jij, gevangen in je onvermogen
Jij bent nog meer dan ik de klos
Je bent misschien een ouwe vos
Jij kan misschien op meer ervaring bogen
Jij kunt ertegen als je wordt bedrogen
Maar ik heb alles nog eens overwogen
Ik wil niet meer, 't beste, Jos"
Jos
E então, de repente, o Josje se foi
Ele simplesmente não tinha mais vontade de viver
Ele se despediu, como quem se apaga
Escreveu pra mim sua última carta
Ele não se fez de forte por mais tempo
Eu dei o golpe final
Às vezes você acha que conhece alguém
Bom, eu conhecia o Jos por uns sete meses
Embora a gente mantivesse certa distância
Às vezes via o verdadeiro Jos, bem de leve
Como se por uma fenda no cimento
Ele saía devagar da sua tenda
Quando a gente descia o rio no verão
Um sorriso surgia nos lábios dele
Ele ficava um pouco menos com medo de se abrir
E aí ele estava no seu elemento
A gente foi se acostumando um com o outro
Ele não falava muito no começo
Eu não sabia se um dia ia alcançá-lo
Quando eu perguntava, ele desviava o olhar
Ele só dizia às vezes "para de reclamar"
As mãos duras sob o queixo
Ele não se movia por horas a fio
Ele queria parecer uma casca dura
Mas com o tempo a armadura foi se quebrando
Ele começou a mostrar mais dos seus sentimentos
E respondia às minhas perguntas
Ele aparecia, palavra por palavra
Ele guardava tudo pra si
Não havia nada que você pudesse invejar no Jos
Os pais dele eram separados
E todo mês ele tinha que ficar com um deles
Onde o enchiam de doces
E ele me contou resumidamente
Como, quando criança, gritava para acordar o pai
Porque preferia ficar com a mãe
E como o pai o tirava da cama
E o trancava no porão
Chutando cedo e com muita frequência
Ele disse "talvez esteja errado
Mas eu sempre penso 'se eu não tivesse nascido'
As pessoas perderam seus sentimentos
Quase ninguém quer se importar com o outro
Isso eu aprendi bem
Mesmo quando você realmente se despedaça
As pessoas tentam calar sua voz
Mas todo mundo quer pertencer a alguém
Esse destino definitivamente não é pra mim
Eu sou quase banido em todo lugar"
E eu machuquei o Jos de novo
Se eu tivesse olhado pra ele depois
Quando ele disse isso, puxado ele pra perto
E dito "vamos lutar juntos"
Mas eu não disse nada, fiquei chocado comigo mesmo
Um erro imperdoável
Mas Deus, eu me senti tão velho
Ele escreveu "você também me deixou ir
Por não dizer nada, você mentiu
Porque o que você queria eu vi nos seus olhos
Você também, presa na sua incapacidade
Você é ainda mais do que eu a vítima
Você pode ser uma velha raposa
Você pode ter mais experiência
Você pode lidar com isso se for enganada
Mas eu repensei tudo de novo
Não quero mais, o melhor, Jos"