395px

Senhorita Nifterink

Robert Long

Juffrouw Nifterink

Vannacht is juffrouw Nifterink gestorven
Het was 't hart, haar hond zit voor de ramen
Het stomme dier - ze waren altijd samen
Hij heeft haar hele eenzaamheid georven

Want vijftig lange jaren leefde zij alleen
Maar dapper, weet u klagen deed ze niet
Ze was veel te blijmoedig voor verdriet
En eer ze eraan toe kwam, ging zij heen

Ze werkte heel haar leven bij de post
Waar ze - blijmoedig - iets sorteren moest
In de vakanties ging zij altijd naar Soest
In zo'n pension, waar het zo weinig kost

Zij hield van boeken met een vleugje romantiek
Haar strijd heette de Anti Vivisectie Bond
Bij al die wreedheid dacht ze aan de hond
En voor de hond was zij blijmoedig fanatiek

Met ons Oranjehuis leefde zij innig mee
Zij liet de radio maar zelden onbeluisterd
O, menig hoorspel heeft haar blik verduisterd
Dan viel er soms een traantje in haar thee

O juffrouw Nifterink, wat was uw leven goed
Wat was het Omo-wit stil en onbeduidend
U zong uw liedje zacht, maar 't klonk welluidend
De hemel weet wel, hoe het verder met u moet

Wat fascinerend, dat u nu een engel bent
En dat u zweven kunt. U was zo corpulent.

Senhorita Nifterink

Essa noite a senhorita Nifterink faleceu
Era o coração, seu cachorro está na janela
Aquele bicho idiota - eles estavam sempre juntos
Ele herdou toda a solidão dela

Pois cinquenta longos anos ela viveu sozinha
Mas corajosa, sabe, nunca reclamou
Ela era otimista demais para a tristeza
E antes que percebesse, já se foi

Ela trabalhou a vida toda nos correios
Onde - alegre - tinha que organizar as coisas
Nas férias, sempre ia para Soest
Em uma pensão, onde era tudo bem baratinho

Ela amava livros com um toque de romance
Sua luta era a Anti Vivissecção
Com toda aquela crueldade, pensava no cachorro
E pelo cachorro, ela era fanática e feliz

Com nossa Casa de Orange, ela se importava muito
Ela raramente deixava o rádio desligado
Oh, muitos dramas de rádio ofuscaram seu olhar
Então às vezes caía uma lágrima no seu chá

Oh senhorita Nifterink, como foi boa sua vida
Como era silenciosa e insignificante a sua rotina
Você cantava sua canção suave, mas soava linda
O céu sabe bem como será seu futuro

Que fascinante, que agora você é um anjo
E que você pode flutuar. Você era tão gordinha.

Composição: