395px

Vida Inteira

Robert Long

Levenslang

Je bent nu dertig en je weet je leven heeft zich haast voltrokken
Je hebt een kind, een vrouw, een baan
Niet zo gelukkig als je wou, een held op sokken
Je leidt een uitzichtloos bestaan, met weinig kans om terug te gaan

Het leek zo mooi je was pas achttien en je had nog idealen
En aan conventies had je lak
Je kon je vrijheid en je toekomst zelf bepalen
Je had de wereld in je zak, die kon je aan met groot gemak

Goed, soms moest je wel een scheutje water bij de wijn doen
Maar je kunt toch ook niet steeds opnieuw een ander pijn doen
Als je je doel maar niet vergat, toen kwam de liefde op je had

Je bleef jezelf zoveel je kon, maar ook je wilde 'r niet kwijt zijn
Je was gelukkig met elkaar
Maar tot concessies moest je af en toe bereid zijn
Er moest een heel stuk van je haar
Nou goed, dat pikte je dan maar

Je zocht een huis voor jullie twee, want, God, je wou toch samenwonen
Wanneer je straks getrouwd zou zijn
Je deed een cursus want dat scheelt zo met de lonen
En langzaam kregen ze je klein

Goed je bleef nog vechten voor je eigen overtuiging
En je droeg een pak terwijl je eerst in broek en trui ging
Je bleef rechtvaardig en alert, totdat je chef-verkoper werd

Op zaterdag de supermarkt, je gooit je auto vol met eten
Met nootjes, kaas en Franse wijn
Om in het weekend je mislukking weg te vreten
En zo te wennen aan de pijn, dat je niet bent die je wou zijn

Nu ben je dertig en je weet je leven heeft zich haast voltrokken
Je hebt een baan die je niet wou
Je hebt een flat waarvoor je veel te zwaar moet dokken
Je geeft niet echt meer om je vrouw
Maar ja, het kind is ook van jou

Voor de waarheid kun je dikwijls nog je ogen sluiten
Voor herinneringen niet, die sluit je nimmer buiten
Die neem je mee je leven lang
Want die bezit je onder dwang
Levenslang

Vida Inteira

Você agora tem trinta e sabe que sua vida quase se completou
Você tem uma criança, uma mulher, um emprego
Não tão feliz quanto gostaria, um herói de meias
Você leva uma vida sem perspectiva, com pouca chance de voltar atrás

Parecia tão bonito, você tinha apenas dezoito e ainda tinha ideais
E não ligava para convenções
Você podia decidir sua liberdade e seu futuro
Tinha o mundo na palma da mão, podia encarar tudo com facilidade

Certo, às vezes era preciso colocar um pouco de água no vinho
Mas também não dá pra ficar machucando os outros sempre
Desde que não esquecesse seu objetivo, então o amor apareceu pra você

Você tentou ser você mesmo o máximo que pôde, mas também não queria se perder
Você estava feliz juntos
Mas às vezes tinha que estar disposto a fazer concessões
Tinha que cortar um bom pedaço do seu cabelo
Bom, você aceitou isso

Você procurou uma casa para os dois, porque, Deus, você queria morar junto
Quando finalmente se casassem
Você fez um curso porque isso ajudava com os salários
E aos poucos foram te diminuindo

Certo, você ainda lutava por suas convicções
E usava um terno enquanto antes ia de calça e suéter
Você se manteve justo e alerta, até se tornar chefe de vendas

No sábado no supermercado, você enche seu carro de comida
Com nozes, queijo e vinho francês
Para enterrar seu fracasso no fim de semana
E assim se acostumar com a dor, de não ser quem você queria ser

Agora você tem trinta e sabe que sua vida quase se completou
Você tem um emprego que não queria
Tem um apartamento pelo qual paga muito caro
Você não se importa mais muito com sua mulher
Mas, bem, a criança também é sua

Para a verdade, você pode frequentemente fechar os olhos
Mas para as memórias não, essas você nunca consegue ignorar
Elas te acompanham a vida inteira
Porque elas te possuem sob pressão
Vida inteira

Composição: