Nooit meer warm of koud
Ze zit op het perron en kijkt gelaten naar de treinen
Ze zit daar maar met 1 gedeukte koffer en een tas
Vandaag heeft ze besloten uit z'n leven te verdwijnen
Dus heeft ze enkel bij zich
Wat voor haar belangrijk was
Dat is genoeg
Alleen wat schone kleren en wat geld en een paar boeken
De katten voor ze wegging nog wat extra in hun bak
Een briefje waarin staat dat hij haar niet hoeft te gaan zoeken
De soep staat in de koelkast en een op te warmen prak
Dat is genoeg
Al achttien jaar getrouwd
En nooit meer warm of koud
Een rustig, lauw bestaan van zekerheden
De kerst met Els en Sjaak
En het dinertje van de zaak
Vakantie in Oostende, haar huishoudelijke taak
't Hoort nu allemaal opeens tot het verleden
Ze wil zo graag gelukkig zijn, niet enkel maar tevreden
Een man die van haar houden blijft
Voor eeuwig en altijd
Ze heeft gehoopt dat hij dat was
Maar dat is lang geleden
Ze hebben wel van alles
Maar dat ene zijn ze kwijt
En dat is wreed
Ze denkt: het is het lot niet
Dat de liefde laat verdwijnen
En hartstocht laat ontglippen
Ook al was die nog zo groot
Het is alleen de tijd die alle dingen doet verdwijnen
Je kunt de tijd niet doden, 't is de tijd die alles doodt
En dat is wreed
Al achttien jaar getrouwd
En nooit meer warm of koud
Een rustig, lauw bestaan van zekerheden
Wat centen op de bank
Geen kinderen, godzijdank
En vrijdag 's avonds bridgen met Annelies en Frank
't Hoort nu allemaal opeens tot het verleden
Ze zit op het perron en kijkt al uren naar de treinen
Soms ziet ze haar gezicht
Dat wordt weerspiegeld in een ruit
Een vrouw van in de veertig, moeie ogen, scherpe lijnen
Ze heeft vandaag beslist een nieuwe fase ingeluid
Zo is het goed
De sneltrein naar Parijs komt het station binnengereden
Ze pakt haar tas en koffer en ze strekt haar stramme rug
Ze zet zich in beweging en met vastberaden schreden
Verlaat ze het perron en gaat bedaard naar huis terug
Zo is het goed
Nunca mais quente ou frio
Ela está na plataforma e olha sem emoção para os trens
Ela está lá com uma mala amassada e uma bolsa
Hoje decidiu desaparecer da vida dele
Então trouxe apenas
O que era importante pra ela
Isso é o suficiente
Só algumas roupas limpas, um pouco de grana e alguns livros
Os gatos, antes de ir, ganharam um extra na tigela
Um bilhete dizendo que ele não precisa procurá-la
A sopa está na geladeira e uma comida pronta pra esquentar
Isso é o suficiente
Já casados há dezoito anos
E nunca mais quente ou frio
Uma vida morna de certezas
O Natal com Els e Sjaak
E o jantar da empresa
Férias em Ostende, sua tarefa doméstica
Agora tudo isso de repente faz parte do passado
Ela quer tanto ser feliz, não apenas satisfeita
Um homem que continue a amá-la
Para sempre e sempre
Ela esperou que ele fosse esse
Mas isso foi há muito tempo
Eles têm de tudo
Mas aquele amor se foi
E isso é cruel
Ela pensa: não é o destino
Que faz o amor desaparecer
E a paixão escorregar
Mesmo que tenha sido tão grande
É só o tempo que faz as coisas sumirem
Você não pode matar o tempo, é o tempo que mata tudo
E isso é cruel
Já casados há dezoito anos
E nunca mais quente ou frio
Uma vida morna de certezas
Um pouco de grana no banco
Sem filhos, graças a Deus
E às sextas à noite jogando bridge com Annelies e Frank
Agora tudo isso de repente faz parte do passado
Ela está na plataforma e já olha há horas para os trens
Às vezes vê seu rosto
Refletido em um vidro
Uma mulher na casa dos quarenta, olhos cansados, linhas marcadas
Hoje decidiu iniciar uma nova fase
Assim está bom
O trem rápido para Paris entra na estação
Ela pega sua bolsa e mala e estica as costas cansadas
Ela se põe em movimento e com passos firmes
Deixa a plataforma e volta para casa com calma
Assim está bom