Toen hij zei: "Schat"
Toen hij zei: "Schat, ik moet nu even met je praten"
Nee, toen ie binnenkwam, toen wist ze 't al: 't Is mis
Toen hij maar steeds naar buiten keek
En elke keer haar blik ontweek
Wist ze opeens: O God, hij wil me gaan verlaten
Hij was heel rustig en beheerst, dat kon ze horen
Zonder gestotter en terdege voorbereid
En zij dacht: Lul, ik hou van jou
En nou, mijn God, hoe moet dat nou
Maar ze wist best dat ze hem lang al had verloren
Hij zei: 't Is beter zo, we kunnen vrienden blijven
Als we weer vrij zijn, knelt de band ook niet meer zo
En na een poos ben ik misschien
Dan wel weer blij om je te zien
Maar zij dacht enkel: God, ik haat gescheiden wijven
Zijn stem ging verder, maar ze hoorde enkel klanken
Zoiets als sleur, identiteit en rolpatroon
Ze zag hem staan terwijl ie sprak
Z'n handen losjes in z'n zak
Welsprekend bezig om haar keurig af te danken
En toen ie eindelijk gestopt was met betogen
Keek ze hem aan en zei vrij toomloos: Geen probleem
Ik had toch ook niet meer zo'n zin
Ze hield haar tranen dapper in
Want tegen hem had zij daarvoor nog nooit gelogen
Quando ele disse: 'Amor'
Quando ele disse: "Amor, preciso conversar com você agora"
Não, quando ele entrou, ela já sabia: deu ruim
Quando ele só olhava pra fora
E toda vez desviava o olhar
Ela percebeu de repente: Oh Deus, ele quer me deixar
Ele estava bem calmo e controlado, isso ela ouviu
Sem gaguejar e bem preparado
E ela pensou: Idiota, eu te amo
E agora, meu Deus, como vai ser?
Mas ela sabia que já o tinha perdido há muito tempo
Ele disse: "É melhor assim, podemos ser amigos"
Quando estivermos livres, a ligação não vai apertar tanto
E depois de um tempo, quem sabe
Eu vou ficar feliz em te ver de novo
Mas ela só pensou: Deus, eu odeio ex-namoradas
A voz dele continuou, mas ela só ouviu sons
Algo como rotina, identidade e papéis
Ela o viu parado enquanto falava
As mãos soltas nos bolsos
Elocuentemente se esforçando para agradecê-la de forma educada
E quando ele finalmente parou de argumentar
Ela olhou pra ele e disse sem pensar: Sem problemas
Eu também não estava mais tão a fim
Ela segurou as lágrimas bravamente
Porque com ele, ela nunca tinha mentido antes