Vader op een fiets
Soms duikt het beeld weer op
Mijn vader op een fiets
Hij rijdt langs het terras waar ik wat drink
En ik zeg niets
Het waait een beetje
De wind maakt tranen op zijn wang
Daar gaat mijn vader
En we zijn vreemden, al heel lang
Een vader en een zoon
Vijf meter van elkaar
Ik zie hem voor het eerst weer terug
Na zeker twee, drie jaar
Wat rijdt ie langzaam
En hij gaat vlak aan mij voorbij
Mijn grote vader
Op die te kleine fiets van mij
Waarom spring ik niet op
Waarom schreeuw ik niet: "He
Kom zitten, Pa, wat drink je
En hoe is het er nou mee
Weg met de strijdbijl, Pa
Wij zijn zo koppig allebei
Jij bent mijn vader
En ik ben net zo'n zak als jij"
't Kan nog als ik wil
Hij is nog niet voorbij
Waarom demp ik die kloof niet
Tussen hem en tussen mij
Maar ik blijf zitten
Het hoeft niet meer, het is te laat
Daar gaat mijn vader
En ik voel niks, niet eens meer haat
Ik kijk hem heel lang na
Hij is al op de brug
Ik zie z'n trieste schouders
Z'n teleurgestelde rug
Het is een afscheid
Ik voel me hufterig en klein
Daar gaat mijn vader
Die ook mijn vriend had kunnen zijn
Pai em uma bicicleta
Às vezes a imagem volta
Meu pai em uma bicicleta
Ele passa pelo terraço onde estou bebendo
E eu não digo nada
Está ventando um pouco
O vento faz lágrimas em sua bochecha
Lá vai meu pai
E somos estranhos, há muito tempo
Um pai e um filho
Cinco metros de distância
Vejo ele de novo pela primeira vez
Depois de pelo menos dois, três anos
Como ele vai devagar
E passa bem ao meu lado
Meu grande pai
Na minha bicicleta que é pequena demais
Por que eu não pulo
Por que eu não grito: "Ei
Vem sentar, pai, o que você vai beber
E como você está agora
Chega de briga, pai
Nós dois somos tão teimosos
Você é meu pai
E eu sou tão filho da puta quanto você"
Ainda dá se eu quiser
Ele ainda não passou
Por que eu não fecho essa distância
Entre ele e eu
Mas eu fico sentado
Não precisa mais, é tarde demais
Lá vai meu pai
E eu não sinto nada, nem mesmo ódio
Eu o observo por muito tempo
Ele já está na ponte
Vejo seus ombros tristes
Sua costas desapontadas
É uma despedida
Me sinto babaca e pequeno
Lá vai meu pai
Que também poderia ter sido meu amigo