Fjall
Hann faldi sig í fjallinu
fjarri gömlu lifi
fylgdist með
hvernig hans minning hvarf.
Hann fann hvar efinn greip í hann
óttinn sló hann niður
illa særður af sektarkennd.
Hann reyndi að gleyma
hann reyndi að gleyma
en það sat svo fast
hann vildi snúa aftur
hann vildi öllu breyta
en hann var fastur.
Dimman myndir sóttu að
orðir eltu hann líka
bergmáluðu í fjöllunum.
Það litla þrek en eftir var
óðum yrði þrotum
örmagna
hann fann enga leið
Hann reyndi að gleyma
hann reyndi að gleyma
en það sat svo fast
hann vildi snúa aftur
hann vildi öllu breyta
en hann var fastur.
Vinur,
horfðu í átt og þú munt sjá
hvert fuglarrin fljúga og allt verður bjart.
Montanha
Ele se escondeu na montanha
longe da velha vida
seguia com
como sua memória desapareceu.
Ele sentiu quando a dúvida o pegou
o medo o derrubou
ferido pela culpa.
Ele tentou esquecer
ele tentou esquecer
mas isso grudou tão forte
que ele queria voltar
queria mudar tudo
mas estava preso.
Sombras se aproximavam
as palavras também o perseguiam
ecoando nas montanhas.
Aquela pouca força que restava
logo se esgotaria
exaurido
ele não encontrou saída.
Ele tentou esquecer
ele tentou esquecer
mas isso grudou tão forte
que ele queria voltar
queria mudar tudo
mas estava preso.
Amigo,
vire-se e você verá
do jeito que os pássaros voam e tudo ficará claro.