395px

O Pescador

Runrig

The Fisherman

Sheas e shios air an traigh
Aig cliathaich an t-seoghail
Is dh'fhag e chuid teaghliach
Is chuir e an dachaidh air chul
Is thog e lion mor 'na dhorn
Ri taobh nan uisgeachan buana
Is thilg e mach fad iad
Tarsainn a' chuain

Bha na faileasan pailt
Air sraidean baile nan gall
Is iomadh olc a bha feitheamh
Ann fo sholais na h-oidhche
Ach aig brisbeadh-latha
Seoladh a mach anns an liath
Tha fir mhora an eilean
A' leantainn am beatha

Is cuimhne leam an oidhche
Cha robh an t-slighe ach doirbh
Bha thu stri tro na cuantan
Bha thu cho airdh air
Is ged bha an stoirm cho garbh
Tonnan dobhaidh cun truas
Cha do dh'fhairich thu ann
Ach tois agus saorsa

--oOo--

There he stood on the shore
With the world in his eyes
Then he left his home
And his family behind
And he cast his nets out
On the wide open seas
Where the warm winds cover
The face of the deep

The shadows stretch out
Through the streets of the town
And the dark lonely night
Sets it's snares all around
But the boats sail at dawn
Under confident skies
Where the men of the island
Leave to follow their lives

I remember the night
When the going got rough
How you fought for that sea
You were so worthy of
Though the storm raged and tore
Like a merciless fire
All you ever felt
Was peace of mind

O Pescador

Ela e os ventos estão na praia
Na beira do mundo
E ele deixou sua família
E pôs a casa de lado
E levantou um grande fardo em sua mão
À beira das águas profundas
E lançou tudo longe
Através do oceano

Havia muitas brumas
Nas ruas da cidade
E muitos males estavam à espreita
Sob as luzes da noite
Mas ao amanhecer
Navegaram para fora na neblina
Os grandes homens da ilha
Seguindo suas vidas

Lembro da noite
Quando tudo ficou difícil
Como você lutou por aquele mar
Você era tão digno disso
Embora a tempestade rugisse e rasgasse
Como um fogo impiedoso
Tudo que você sentiu
Foi paz de espírito

--oOo--

Lá estava ele na costa
Com o mundo em seus olhos
Então ele deixou seu lar
E sua família para trás
E lançou suas redes
Nos mares abertos
Onde os ventos quentes cobrem
A face do profundo

As sombras se estendem
Pelas ruas da cidade
E a noite escura e solitária
Armadilha por toda parte
Mas os barcos navegam ao amanhecer
Sob céus confiantes
Onde os homens da ilha
Partem para seguir suas vidas

Eu lembro da noite
Quando a coisa ficou feia
Como você lutou por aquele mar
Você era tão digno disso
Embora a tempestade rugisse e rasgasse
Como um fogo impiedoso
Tudo que você sentiu
Foi paz de espírito

Composição: