395px

A Flor de Olmedo

Sara Montiel

La flor de olmedo

Le llamaban Rosa Luna
Y era de rosa y marfil
Gitana de las castillas
Nacida en Valladolid

En unas ferias sus ojos negros
Encandilaron a un caballero
Que fue en Medina si, si
Que fue en Olmedo

Retírese el fachendoso
No corteje a Rosa Luna
Que cuatro primos le siguen
Desde las doce a la una

No te fíes de la noche
Que la noche es muy gitana
Y al que le siguen de noche
Muerto esta por mañana

De noche le seguían al caballero
La gala de Medina, la flor de Olmedo
La flor de Olmedo

A la orilla del Pisuerga
Un caballero gentil, atravesado en la baja
De cara a Valladolid

Son cuatro heridas golpes certeros
Y escrito en sangre hay un letrero
Que fue en medina, que fue en olmedo

Que no culpe la justica por eso a gente ninguna
Que han matado a cuatro gitanos
Por querer a Rosa Luna

No te fíes de la noche
Que la noche es muy gitana
Y al que le siguen de noche
Muerto esta por mañana

De noche le mataron al caballero
La gala de Medina, la flor de Olmedo
La flor de Olmedo, la flor de Olmedo.

A Flor de Olmedo

Chamavam-na Rosa Luna
E ela era rosa e marfim
Cigana das castilhas
Nascida em Valladolid

Em umas feiras, seus olhos negros
Deslumbraram um cavaleiro
Que foi em Medina, sim, sim
Que foi em Olmedo

Retire-se, exibido
Não corteje Rosa Luna
Que quatro primos a seguem
Das doze à uma

Não confie na noite
Que a noite é muito cigana
E quem é seguido à noite
Morre até de manhã

À noite, seguiam o cavaleiro
A gala de Medina, a flor de Olmedo
A flor de Olmedo

À beira do Pisuerga
Um cavaleiro gentil, atravessado na baixa
De frente para Valladolid

São quatro feridas, golpes certeiros
E escrito em sangue há um letreiro
Que foi em Medina, que foi em Olmedo

Que a justiça não culpe por isso a ninguém
Que mataram quatro ciganos
Por querer Rosa Luna

Não confie na noite
Que a noite é muito cigana
E quem é seguido à noite
Morre até de manhã

À noite, mataram o cavaleiro
A gala de Medina, a flor de Olmedo
A flor de Olmedo, a flor de Olmedo.