Ach, Pauske toch
Ach, Pauske toch
Ach, Pauske toch
Gij vindt u zelf een Godje
Met volop aids in Afrika
Verbiedt gij het kapotje
En aan de Ivoorkust, waar van honger
De mensen nu creperen
Opent gij een gouden basiliek
Ge zult het nooit ook leren
En toch moet ik u zeggen
Al valt het mij ook zwaar
Voor een ding wil ik u eren
Ik moet mij zeer forceren
Maar inderdaad, het is waar:
Hoe ouderwets ook Zijne Heiligheid
Voor ons mag zijn
Hij brandde met zijn snijbrander
Een gat in het 'ijzeren gordijn'
En door dat gat, nog met een rafelig randje
Gaf hij als opperste gezag Walesa toch een handje
Een loflied op de Paus. Het is een bange droom
Een man, die aids bevordert
Door 't verbod op het condoom
Al haat ik ook zijn koppigheid
Met abortus en de pil
't Was met diezelfde onverzettelijke taaie wil
Dat hij het communisme zo kon nekken
De snijbrander staat doelloos
In de pauselijke vertrekken
Die heeft zijn best gedaan en wordt soms afgestoft
Door een hele oude non, die uit Sint Pieter sloft
Die Paus, die ik soms bewonder
En voor wie ik me soms diep schaam
In de bijbel was er zo'n tiep. Petrus was zijn naam
Ah, Paus, você de novo
Ah, Paus, você de novo
Ah, Paus, você de novo
Você se acha um Deus
Com toda essa AIDS na África
Você proíbe o preservativo
E na Costa do Marfim, onde a fome
As pessoas estão morrendo
Você abre uma basílica dourada
Você nunca vai aprender
E mesmo assim, preciso te dizer
Embora me pese muito
Por uma coisa eu quero te honrar
Eu tenho que me esforçar muito
Mas de fato, é verdade:
Por mais antiquado que Sua Santidade
Possa ser para nós
Ele queimou com seu maçarico
Um buraco na 'cortina de ferro'
E por esse buraco, ainda com uma borda desfiada
Ele apertou a mão de Walesa como autoridade suprema
Um hino ao Papa. É um sonho assustador
Um homem que promove a AIDS
Com a proibição do preservativo
Embora eu odeie sua teimosia
Com aborto e a pílula
Foi com essa mesma vontade inabalável
Que ele conseguiu derrubar o comunismo
O maçarico está sem propósito
Nos aposentos papais
Ele fez o seu melhor e às vezes é limpo
Por uma velha freira, que arrasta os pés de São Pedro
Esse Papa, que às vezes admiro
E por quem às vezes me envergonho
Na Bíblia tinha um cara assim. Pedro era seu nome