Een balkonscene in Amsterdam
Wat zou Beatrix gedacht hebben toen ze in het Paleis op de Dam
was, vlak voor de balkonscene?
Mammie, ze gooien met stenen
Ik zie maar ene oranje ballon
Waar vliegen die stenen toch hene?
Ik durf niet op het balkon
Kind, da's enthousiasme
Voor je nieuwe job
Morgen is het weer over
Zet je kroon maar op
Mammie, ze gooien met bommen
Ik zie almaar de ME
Zou er nooit een eind aan kommen?
Kind, kom nou maar mee
Hup, we gaan het balkon op
Koel en zelfbewust
Ik zal je wel helpen
Ik roep wel even: Ssst!
Moeder, ze blijven maar joelen
Er staat ook iets in brand
Wat zouden ze toch bedoelen?
Mammie, geef me een hand
's Nachts in 't paleis gerinkel
Wie belt daar nog? Welk gajes?
Welke boerenkinkel?
Hallo, hallo met majes...
Ja, hermelijn op 't knaapje
Dan hangt-ie lekker uit
't Was mammie, Claus. Claus slaap je?
Ik knip zelf het lichtje uit
He. He
Uma cena de varanda em Amsterdã
O que a Beatrix deve ter pensado quando estava no Palácio na Dam
antes da cena na varanda?
Mãe, estão jogando pedras
Só vejo um balão laranja
Para onde estão indo essas pedras?
Não me atrevo a ir pra varanda
Filho, isso é entusiasmo
Pela sua nova função
Amanhã tudo isso acaba
Coloque sua coroa
Mãe, estão jogando bombas
Só vejo a polícia
Será que isso nunca vai acabar?
Filho, vem logo
Vamos pra varanda
Calmo e confiante
Eu vou te ajudar
Vou gritar: Ssshh!
Mãe, eles não param de gritar
Tem algo pegando fogo
O que será que eles querem dizer?
Mãe, me dá uma mão
À noite no palácio, um barulho
Quem está ligando? Que gente estranha?
Que caipira é esse?
Alô, alô, é a mãe...
Sim, manto de arminho no garoto
Assim ele fica bem à vontade
Era a mãe, Claus. Claus, você está dormindo?
Eu mesmo desligo a luz
He. He