Hoera, hoera
Hoera, hoera, hoera
Het kind in mij is dood
Eindelijk volwassen
Eindelijk ben ik groot
Niet langer dromerig zweven
Maar meedoen aan het leven
Je houden aan de feiten
Het kind in mij is pleite
Morgen ga ik voor het eerst naar de psychiater
Ik hoop dat hij maar veel complexen vindt
Want anders sla ik voor die man een flater
Uiteindelijk was ik gisteren nog een kind
Goddank voel ik de ernst des levens naderen
Goddank neem ik het leven niet meer licht
Ik krijg verrookte vingers van het vergaderen
Ik krijg al diepe groeven in 't gezicht
Hoera, hoera, hoera
De clown in mij is dood
'k Ben serieus geworden
Ik denk zo zwaar als lood
Dat dromerige, naieve
Dat zoekerige, dat lieve
Die ogen die zo vragen...
Die deur is dichtgeslagen
Wat fijn dat ik de sombere kant
Van het leven nu begrijp
Pluk me! Pluk me!
Ik ben rijp
Viva, viva
Viva, viva, viva
A criança em mim morreu
Finalmente adulto
Finalmente cresci
Não flutuo mais sonhando
Mas participo da vida
Seguindo os fatos
A criança em mim se foi
Amanhã vou pela primeira vez ao psiquiatra
Espero que ele encontre muitos complexos
Porque senão vou fazer feio pra esse cara
No fim das contas, ontem eu ainda era uma criança
Graças a Deus sinto a seriedade da vida se aproximando
Graças a Deus não levo mais a vida na brincadeira
Minhas mãos estão cheirando a fumaça de reuniões
Já tenho marcas profundas no rosto
Viva, viva, viva
O palhaço em mim morreu
Fiquei sério agora
Penso pesado como chumbo
Aquele sonhador, ingênuo
Aquele que busca, aquele doce
Aqueles olhos que perguntam...
A porta se fechou
Que bom que agora entendo o lado sombrio
Da vida
Colha-me! Colha-me!
Estou maduro