Juliana 1980
Ik voel opeens dat ik haar mis
Ik mis opeens die Juliaan
Ik mis ze zoals ze was
Die bril, die tas
Zoals ze keek
Betrokken leek
Ik mis die veel te grote hoed
En dat permanente permanent
't Is natuurlijk onzin
't Was een sprookje
't Was bedrog
Natuurlijk is zo'n Koningshuis
Uit de tijd... en toch:
Een wee gevoel hier in m'n maag;
Als ik mij niet vergis
Voel ik dat ik haar mis
'k Wil een President
Ja, 'n heel moderne vent
Die de foefjes en de trucjes
Duidelijk kent
Waar je trots op bent
Een van de moderne trend
Gekozen door het volk
En parlement!
En niet vanwege z'n geboorte
Maar vanwege z'n eigen talent
In onze huidige tijd
Past enkel het woord 'President!'
Maar je vraagt je af:
Wie zou dat moeten zijn?
Joop den Uyl soms?
Dries van Agt dan?
Of Hans Wiegel?
Of Koekoek?
Of een doodeenvoudig mens
Zoals ik en jij
Soms kinderlijk blij
Met een dosis gezond verstand erbij
Weer zo'n simpel mens als zij...
Denken zal ik vaak
Aan haar Kersttoespraak;
Geen kroon, geen troon
Maar doodgewoon
De manier waarop ze las
Of 't je eigen moeder was
Moeten we 't niet behouden?
Ik meen het au serieux:
Valt zo'n koningin niet eigenlijk
Ook onder het Milieu?
Als in de mannenmaatschappij
Die vrouw wordt uitgewist
Merk jij...
Dat je haar mist
Juliana 1980
Sinto de repente que estou com saudade dela
Sinto falta daquela Juliana
Sinto falta dela como era
Aquela armação, aquela bolsa
Como ela olhava
Parecia tão envolvida
Sinto falta daquele chapéu enorme
E daquele permanente permanente
É claro que é uma bobagem
Foi um conto de fadas
Foi uma ilusão
Claro que uma realeza assim
É coisa do passado... e mesmo assim:
Uma sensação estranha aqui no meu estômago;
Se não estou enganado
Sinto que estou com saudade dela
Quero um Presidente
Sim, um cara bem moderno
Que conheça os truques e as manhas
Com clareza
De quem você se orgulha
Um dos modernos
Escolhido pelo povo
E pelo parlamento!
E não por causa do seu nascimento
Mas pelo seu próprio talento
Nos dias de hoje
Só cabe a palavra 'Presidente!'
Mas você se pergunta:
Quem deveria ser?
Joop den Uyl, talvez?
Dries van Agt então?
Ou Hans Wiegel?
Ou Koekoek?
Ou uma pessoa simples
Como eu e você
Às vezes alegre como criança
Com uma dose de bom senso
Mais um ser simples como ela...
Vou pensar muitas vezes
Na fala dela no Natal;
Sem coroa, sem trono
Mas bem comum
A maneira como ela lia
Como se fosse sua própria mãe
Não devemos preservar isso?
Falo sério:
Uma rainha assim não deveria
Estar também no meio ambiente?
Como na sociedade dos homens
A mulher é apagada
Você percebe...
Que sente falta dela