Mientje (1)
In 't paleis van Sinterklaas
Is 't 'n rotzooi nu, helaas
Zelf staat hij met 'n zatte kop
En zo de mijter op
'n Dikke stem van de alcohol:
"Piet, kiep jij 'm nog es vol
Zo'n tabberd is belabberd
Zo'n pij is voorbij
Zo'n staf staat me maf
Ik ben moe van de roe
Ik heb tabak van de zak
Vergeeld is mijn boek
Verschimmeld mijn paard
Ik word ziek van mijn snor
Ik krijg 'n sik van mijn baard
Ik heb schijt aan de gard
Ik baal van de boot
Ik zit werkelijk
In hoge peper noot
Ik ga over mijn nek
Bij het woordje marsepein
En ik kots van kapoentje
Wie dat ook mag zijn!"
Maar, als Mientje binnenkomt
Verandert 'ie op slag
Ze heeft van die kinderogen
En zegt zo aardig: "Dag"
Als Mientje binnenkomt
Dan krijgt 'ie 'n rood hoofd
Van louter enthousiasme
Omdat Mientje nog gelooft
Mientje (1)
No palácio do Papai Noel
Tá uma bagunça agora, que pena
Ele mesmo tá com a cabeça quente
E a mitra torta
Uma voz grossa de quem bebeu:
"Piet, enche de novo pra mim
Esse manto tá uma droga
Essa vara já era
Esse cajado tá me deixando doido
Tô cansado da pressão
Tô de saco cheio da situação
Meu livro tá amarelado
Meu cavalo tá mofado
Tô enjoado da minha barba
E a minha bigode tá me irritando
Tô nem aí pra segurança
Tô de saco cheio do barco
Tô realmente
Em uma grande encrenca
Tô passando dos limites
Só de ouvir a palavra marzipã
E eu vomito do capetinha
Quem quer que seja!"
Mas, quando a Mientje entra
Ele muda na hora
Ela tem aqueles olhos de criança
E diz tão gentil: "Oi"
Quando a Mientje entra
Ele fica com a cara vermelha
Só de entusiasmo
Porque a Mientje ainda acredita