Momenten
Er waren die momenten
Dat jou droefheid overviel
De angst voor aids
En opnieuw een Tsjernobyl
Van rampen en van wanhoop
Staan de kranten volgedrukt
Alweer een conferentie
Over vrede die mislukt
De natuur door het zuur
Kwijnt weg, dag na dag...
En op de beurs opeens weer 'n krach
Terug naar de bron
Terug naar de kern
Terug naar de mens
Ook al klinkt dit niet modern
Goed, geef dan maar toe:
O.K., je bent klein
Gewoon weer de moed
Om kwetsbaar te zijn
Al weet je: Een virus
Of een kerncentrale
Is al voldoende
Om jou weg te halen
Laat je niet kisten
En leef intens
Jouw kracht is je kleinheid
Jouw grootheid heet mens
Momentos
Houve momentos
Que sua tristeza te dominou
O medo da AIDS
E de novo um Chernobyl
De desastres e do desespero
Os jornais estão cheios
Mais uma conferência
Sobre a paz que falhou
A natureza pelo veneno
Definha, dia após dia...
E na bolsa, de repente, uma queda
De volta à fonte
De volta ao essencial
De volta ao ser humano
Mesmo que isso não soe moderno
Certo, então admita:
Ok, você é pequeno
Apenas tenha coragem
De ser vulnerável
Mesmo sabendo: Um vírus
Ou uma usina nuclear
É o suficiente
Para te tirar do ar
Não se deixe abater
E viva intensamente
Sua força é sua fragilidade
Sua grandeza é ser humano