Antara Waktu Dan Usia
Manusia memburu harta kebendaan
Kota lupa sopannya bunga terkulai layu
Di antara waktu dan usia yang kian tandus
Ayah tua menanti penuh kehampaan
Hujan turun tak berirama mentari pudar cahayanya
Simpati pada ayah tua menanti bersama usia
Inikah teknologi tanpa maruah
Yang memisahkan kemesraan dan kasih sayang
Yang pernah terjalin antara kita semua
Oh sekelian penghuni kota janganlah kita lupa
Oh sekelian penghuni kota kita hanya sementara
Sebelum menanti tibanya hari yang sepi
Hari-hari yang abadi
Entre o Tempo e a Idade
O ser humano corre atrás de bens materiais
A cidade esquece a delicadeza, flores murcham
Entre o tempo e a idade que se torna árida
Um pai idoso espera cheio de vazio
A chuva cai sem ritmo, o sol perde seu brilho
Sinto pena do pai idoso que espera junto com a idade
É isso que é tecnologia sem dignidade?
Que separa a intimidade e o amor
Que um dia existiu entre todos nós
Oh, todos os habitantes da cidade, não vamos esquecer
Oh, todos os habitantes da cidade, somos apenas temporários
Antes de esperar a chegada do dia solitário
Dias que são eternos