Að Sumri
allt þar féll í ljúfa löð
landið friðsælt, gjöful tröð
bændur, hjú og börnin glöð
beið ein þar snót og þagði
friður geymdi fold og menn
fimm ár liðu, nokkur enn
land undir fót þá lagði
land undir fót þá lagði
enginn sína ævi veit
áði hún í mývatnssveit
áfram yfir landið leit
lengra ég þarf að halda!
ung hún steig á austurland
eygði skóg og svartan sand
illt skal með góðu gjalda
illt skal með góðu gjalda
sjónarspil við dalsins dyr
dimmu kljúfa sólstafir
heitböndin munu halda
sitthvað slæmt í lofti lá
lamdi brimið klettatá
illt skal með góðu gjalda
ef fjendur af gerpinum sjást
goðin þeim hjálpi sem finnast og nást
enga gísla!
enga gísla!
móti skal tekið af mikilli heift
mótherjum bannað sem vinum er leyft
þórunn gaf austrinu bein sín og blóð
beið þess að fylgja í vættanna slóð
færum þeim þakkir sem fórnuðu sér
fóru gegn ógnar- og óvinaher
fuglarnir syngja og fljótið er tært
fjögur að nóttu og sólin skín skært
engin er hindrun og allt virðist fært
ekkert fékk þórunni bugað
lækurinn gljáfrar er líður hann hjá
landið er allt ósköp fallegt að sjá
barnið því gleymdi sem bjátaði á
bara að það hefði dugað
sumarið kveikir í bróstunum bál
brosir og fagnar hver einasta sál
mundu að tileinka mönnunum skál
mikið við öll höfum þolað
miðnætursólin er miðpunktur alls
móarnir loga frá ströndu til fjalls
kveiknaði ást milli hennar og hals
henni fékk ekkert út skolað
No Verão
tudo ali caiu em doce leito
terra tranquila, rica em frutos
camponeses, servos e crianças felizes
esperavam uma donzela e silenciavam
paz guardava a terra e as pessoas
cinco anos passaram, alguns ainda
terra sob os pés então se estendeu
terra sob os pés então se estendeu
ninguém sabe da própria vida
antes ela estava na região de Mývatn
olhando para a terra à frente
mais longe eu preciso ir!
ela jovem pisou no leste
avistou florestas e areia negra
o mal deve ser pago com o bem
o mal deve ser pago com o bem
um espetáculo à porta do vale
sombras cortam os raios de sol
as correntes quentes vão segurar
algo ruim pairava no ar
as ondas golpeavam as rochas
o mal deve ser pago com o bem
se inimigos forem vistos do penhasco
que os deuses ajudem os que se encontram e se alcançam
nenhum refém!
nenhum refém!
será recebido com grande fúria
inimigos proibidos como amigos são permitidos
Þórunn deu ao leste seus ossos e sangue
esperou seguir o caminho dos espíritos
agradecemos àqueles que se sacrificaram
foram contra o exército da ameaça e do inimigo
os pássaros cantam e o rio é puro
quatro à noite e o sol brilha intensamente
não há obstáculos e tudo parece possível
nada fez Þórunn se curvar
o riacho brilha enquanto passa
a terra é toda incrivelmente linda de se ver
a criança então esqueceu que estava batucando
só que isso teria sido suficiente
o verão acende uma chama no peito
sorri e celebra cada alma
lembre-se de brindar aos homens
muito todos nós suportamos
o sol da meia-noite é o centro de tudo
as charnecas queimam da costa à montanha
acendeu o amor entre ela e o pescoço
nada a fez se afastar.