Baldur
Minningin svíður, ég man þetta vel
Missinn sem skóp hjá mér reiðina
Skaðræðislýður sem skreið yfir mel
Skarinn minn fríður var dreginn um Hel
Óðni, sem bíður, nú ætt mína fel
Víst var ég kvalinn og visinn og sljór
Vitstola hljóp upp á heiðina
Hálf- var ég galinn er hefnda ég sór
Horfði á dalinn minn, kvaddi og fór
Lamaður, kalinn en leiddur af Þór
Há var heiðin
Hungur og myrkur
En áfram arkaði
Löng var leiðin
Lítill minn styrkur
Er spor mín markaði
Skepnan skorin
Skaðræðisópin
þá Hel loks hörfaði
Víst á vorin
Veinin og hrópin
Berast frá vörðu við Baldurs haug
Aldrei mun skilja þann skaða sem hlaust
Skelfingarópin og neyðina
Níðings- með vilja þú bein þeirra braust
Börnin mín ylja mér ekki í haust
Sorgir vil hylja, á Tý legg mitt traust
Ásgarður teymdi mig aftur til þín
örmagna glóp lýsti leiðina
Varginn mig dreymdi, þá válegu sýn
Vandlega geymdi hvar sól aldrei skín
Lævísin streymdi frá Loka til mín
Brennheitt blóðið
Bunaði niður
Er Vör oss vitjaði
Hávært hljóðið
Hryglur og kliður
Er búkinn brytjaði
Líkin lengi
Lágu við steininn
Þá goðin grófu oss
Dána drengi
Dysjuðu beinin
Og ég þekktist þrekið
þegar ég hélt af stað
Við hef ég tryggðum tekið
Traustur ég ríð í hlað
Þú komst særður og sár
Sundrað var allt þrekið
Undir heiðninnar hönd
Hefur fundið stað
Hamar Þórs og hans þrár
Þrymur gat ei tekið
Þessi blóðslegnu bönd
Bera skalt í hlað
Víkingur á vorkvöldi
Vaskur kallar Óðin
Hallar- opnast hliðin þá
Herma þetta ljóðin
Baldur heitir bóndinn
Sem bundinn er í ljóðin
Loks er liðinn
Löstur úr minni
Nú birtast brautirnar
Finn ég friðinn
Frelsa mitt sinni
Nú þagna þrautirnar
Sláttur slaknar
Sleipnir mig vekur
Mér heilsar Heimdallur
Valhöll vaknar
Við mér hún tekur
Og Goðheimur gjörvallur
Hlaupum móti hetjum með skjöldinn
Halir rísa aftur á kvöldin
Bölsýnin, ef berst hún um völdin
Burtu skal flæmd
Höldum því að Heiðrúnarveigum
Hornin fyllum, lyftum og teygum
Sæhrímni til átu við eigum
Engin trog tæmd
Velkominn vertu
Velkominn víkingur
Velkominn víga valdur
Velkominn vin
Hetja hefur beinin sín borið
Baldur horfir þó út í vorið
Látlaust fas og létt er hans sporið
Lést hann með sæmd
Baldur
A memória queima, eu lembro bem
A perda que me trouxe a raiva
A multidão de desgraçados que rastejou pela areia
Meu amado foi levado para Hel
Óðinn, que espera, agora oculta minha linhagem
Com certeza eu estava sofrendo, perdido e confuso
Um insensato subiu a colina
Meio que eu estava louco quando jurei vingança
Olhei para meu vale, me despedi e fui
Paralisado, nu, mas guiado por Thor
A colina era alta
Fome e escuridão
Mas eu continuei a andar
O caminho era longo
Minha força era pouca
Quando deixei minhas marcas
A criatura cortada
A desgraça se abria
Então Hel finalmente recuou
Com certeza na primavera
Os gritos e as vozes
Ecoam da vigia perto do túmulo de Baldur
Nunca poderei entender a dor que veio
Os gritos de terror e a angústia
Com vontade de um covarde, você quebrou seus ossos
Meus filhos não me aquecem neste outono
Quero esconder as tristezas, em Týr coloco minha confiança
Asgard me trouxe de volta até você
Um fraco clarão iluminou o caminho
O lobo me sonhou, então uma visão sombria
Cautelosamente guardei onde o sol nunca brilha
A traição flui de Loki até mim
O sangue fervente
Desceu em torrente
Quando Vör nos visitou
O som alto
Gritos e barulho
Quando o ventre se despedaçou
Os corpos por muito tempo
Jaziam junto à pedra
Então os deuses nos enterraram
Meninos mortos
Enterraram os ossos
E eu reconheci a força
Quando parti
Com promessas eu me comprometi
Firme eu vou ao lar
Você chegou ferido e machucado
Tudo estava despedaçado
Sob a mão da colina
Encontrou um lugar
O martelo de Thor e seus desejos
Thrym não poderia suportar
Esses laços ensanguentados
Você deve levar para casa
Viking no crepúsculo
Valente, chama Óðinn
A porta se abre então
Cante este poema
Baldur é o nome do homem
Que está preso nos versos
Finalmente passou
O peso da memória
Agora os caminhos aparecem
Encontro a paz
Liberto minha mente
Agora os desafios se calam
A colheita se acalma
Sleipnir me desperta
Heimdall me saúda
Valhalla desperta
Ela me recebe
E todo o Reino dos Deuses
Corramos em direção aos heróis com o escudo
Os homens se levantam novamente à noite
A desgraça, se ela lutar pelo poder
Deve ser expulsa
Vamos brindar com as bebidas de Heiðrún
Encher os chifres, levantar e esticar
Sæhrímnir para comer nós temos
Nenhum recipiente vazio
Bem-vindo seja
Bem-vindo, viking
Bem-vindo, portador da morte
Bem-vindo, amigo
O herói carregou seus ossos
Baldur ainda olha para a primavera
Seu semblante é constante e leve
Ele partiu com dignidade
Composição: Axel Arnason / Baldur Ragnarsson / Björgvin Sigurðsson / Gunnar Benediktsson / Jón Geir Jóhannsson / Snæbjörn Ragnarsson / Þráinn Árni Baldvinsson