Brúnin
vindur berst af hafi, virði fyrir mér
vanga ungrar stúlku sem við hliðina á mér er
munnurinn er opinn, mórautt rennur blód
menn eru á leiðinni, ég heyri nálgast hljóð
konan andar ennþá, kannski munum nást
klettabrúnin afdrepið í forboðinni ást
get ég varla losað grjót úr minni hönd
gaf ég höggið? voru á mér álög eða bönd
þeir látum ekki linna
ef liggjandi mig finna
með henni sem ég frelsið fann
við máttum feluleiki spinna
þeir bana okkur báðum
þeir berja vopnum snjáðum
hún svarar ekki, dauðadæmd
ef vaknar dísin ekki brádum
saman munum lífið láta
liggi ég við þetta vif
ef ég bara ekkert játa
ætti mér að gefast lif
hennar drýpur blód á blettinn
bærist særð og falleg hönd
niður henni kasta klettinn
kvikar sjórinn burt frá strönd
Brúnin
vento bate do mar, valor pra mim
rosto de uma garota que tá ao meu lado, sim
boca tá aberta, sangue escorre em tom de marrom
homens tão chegando, escuto o som se aproximando
a mulher ainda respira, talvez a gente se encontre
a beira do penhasco, no amor que é proibido
mal consigo soltar a pedra da minha mão
dei a pancada? tinha eu feitiço ou prisão?
eles não vão parar
se me encontrarem deitado
com ela que eu encontrei a liberdade
podemos nos esconder, entrelaçados
eles vão nos matar
com armas enferrujadas
ela não responde, tá condenada
se a deusa não acordar de repente
juntos vamos deixar a vida passar
se eu ficar aqui, vou me ferir
se eu só não admitir nada
deveria me deixar existir
o sangue dela pinga no chão
mão ferida e linda, em ação
jogando a pedra pra baixo
o mar se afasta da praia.