Með Drekum
hátt á vængjum vættur
veru fylgja herir
yfir horfir hafið
hendast nærri fjendur
skríða yfir skrúðinn
skrælingjar í brælu
ljótir á oss leita
landið er í vanda
barðist fólk á fjöru
fór á höfðann þórunn
bogi gat ei geigað
grenja undan frenjur
gjalda ógn með eldi
yfir allt sem lifir
hetjur böls og haturs
hrekjast undan dreka
um fór, ógnandi stór
álengdar stóðu þá bragi og þór
hart skal mæta hörðu
blés þá brandinum sá
brunnu þar allir við sandvíkurá
jöfnum þá við jörðu
jöfnum þá við jörðu
eldraun auðna þessa þreytti
þórunn með sitt sverð og skjöld
nóttin til hins betra breytti
blóðgaði hún drýslafjöld
misstum bæði vár og vini
var það blóðrauð sumarnótt
rétt í tungls- og röðulsskini
ráðast kvæði drótt
bliksvart blóð
brennheit glóð
stelpan stóð
stjörf og hljóð
þeir komu á skipum, þeir komu úr lofti
í kraumandi veðri og sjó
þúsundum saman með þrumandi öskri
og þefjan sem vit okkar sló
vopnlausir flestallir, vargar og skepnur
sem vilja með kjafti og klóm
rífa þig sundur og ráðast á næsta
með rauðhlaupin augun og tóm
blésu þeir eldi á bátana okkar
við börðumst á móti með heift
verk þeirra manna sem ganga á glapstigum
gátum við alls ekki leyft
dýrkeyptur sigur en drekar og menn sýndu
duginn sem skilaði þeim
réttinum að geta ráfað að heiman
og ratað á nýjan leik heim
Com Dragões
alto nas asas de um espírito
seres seguem os exércitos
sobre olham o mar
se aproximam os inimigos
rastejam sobre a multidão
monstros na tempestade
procuram por nós
a terra está em apuros
pessoas lutaram na praia
Thorunn foi para a frente
o arco não se quebrou
gritou sob as franjinhas
cobram ameaça com fogo
sobre tudo que vive
heróis de desgraça e ódio
são empurrados pelos dragões
sobreveio, ameaçador e grande
à distância estavam Bragi e Thor
duro deve ser o enfrentamento
soprou então a espada
queimaram todos na areia
igualamos então à terra
egualamos então à terra
a prova de fogo dessa sorte cansou
Thorunn com sua espada e escudo
a noite se transformou para melhor
ela banhou de sangue a multidão
perdemos tanto a primavera quanto amigos
foi numa noite de verão ensanguentada
justo sob a luz da lua e da aurora
os versos se tornaram um ataque
sangue negro
brasa ardente
a garota ficou
parada e em silêncio
eles vieram em barcos, vieram do céu
na tempestade e no mar
milhares juntos com gritos trovejantes
e o cheiro que nos atingiu
sem armas a maioria, lobos e criaturas
que querem com boca e garras
te despedaçar e atacar o próximo
com os olhos vermelhos e vazios
sopraram fogo em nossos barcos
lutamos contra com fúria
os feitos daqueles que andam em caminhos de loucura
não podíamos de jeito nenhum permitir
uma vitória cara, mas dragões e homens mostraram
a força que os trouxe
o direito de poder vagar de casa
e encontrar o caminho de volta novamente