Með Griðungum
stærst er þetta stríð af öllum
standa þeir frá sjó að fjöllum
saman völdum sigraköllum
sundruð öll sem eitt við föllum
lýkur stríði, lokast hringur
lítill fugl með trega syngur
tíminn niður stafnum stingur
stendur vörðinn ferfætlingur
fugl í norðri
dreki í austri
jötunn í suðri
griðungur í vestri
fjórða sinnið og fullreynt loks
færðist lokastyrjöldin frá heiði til vogs
báru hvor aðra á banaspjót
báðar fylkingar, dýrt var það blót
sótt var af hafi og sótt var af fjöllum
sótt var úr lofti úr áttum öllum
í húfi var landið og heiður þjóðar
hópuðust kringum okkur vættir góðar
griðungur í sjónum syndir
sækja á hann ljótar myndir
rífa klær og tæta tennur
týnast líf er holdið brennur
dugar meðan dagar líða
dreki, fugl og jötunn bíða
látrabjörgin lemja öldur
laskað sverð og brotinn skjöldur
þórunn barðist uns þrótturinn hvarf
þarna hún kláraði ævistarf
studdu við bak hennar staðfastur vættir
svo standa á frjálsri grundu þú mættir
ég bið að þú hafir í brjósti þér myndir
hún bjargaði okkur og afmáði syndir
gleymdu því ekki hvað gerðist, því sprundið
er glatað og hvergi í ljóðstafi bundið
griðungur og gömul kona
gæta strandar, lífs og vona
bogastrengur bítur fingur
blóðið fossar, örin stingur
barðist þorunn síðsta sinnið
sigur grófst í þjóðarminnið
herkvaðningin herðir trúna
hringnum verður lokað núna
sveitin þagnar, sverðin liggja ber
svefninn langi bíður eftir þér
klakabönd og kynjamyndir, kaldur vindur hvín
myrkrið dansar, máninn á þig skín
vættir gráta, vetur færist nær
vindur kólnar meðan syrgja þær
frystir allt og fjallið litast fannhvítt eins og lín
myndast skuggar, máninn á þig skín
þórunn auðna, þakkarskuldin er
þeirra sem að lifa, sorgin sker
heljarköld í húminu er hinsta stundin þín
meðan deyrðu, máninn á þig skín
Com os Gritadores
maior é esta guerra de todas
eles estão de pé do mar às montanhas
juntos escolhemos os gritos de vitória
quebrados todos como um só ao cair
termina a guerra, fecha o círculo
um passarinho pequeno canta com tristeza
o tempo fura a estaca
fica a sentinela de quatro patas
pássaro no norte
dragão no leste
giante no sul
gritador no oeste
quarto vez e finalmente esgotado
a guerra final se move da planície para a baía
cada um empurrava a outra na lança da morte
ambos os lados, foi um sacrifício caro
veio do mar e veio das montanhas
veio do céu de todas as direções
na bruma estava a terra e a honra da nação
as boas criaturas se aglomeraram ao nosso redor
gritador nada no mar
imagens feias o atacam
rasgam garras e destroem dentes
perde-se a vida enquanto a carne queima
dura enquanto os dias passam
dragão, pássaro e gigante esperam
as ondas batem nas rochas
espada danificada e escudo quebrado
thórunn lutou até que a força se foi
ali ela completou seu trabalho de vida
as criaturas firmes apoiaram suas costas
para que você pudesse ficar em solo livre
peço que você tenha em seu coração imagens
ela nos salvou e apagou os pecados
não esqueça o que aconteceu, pois o que se quebrou
está perdido e em nenhum verso está preso
gritador e velha mulher
cuidam da praia, da vida e da esperança
corda do arco morde os dedos
sangue jorra, a flecha fere
thórunn lutou pela última vez
a vitória se gravou na memória da nação
o chamado da guerra fortalece a fé
o círculo será fechado agora
a banda silencia, as espadas ficam nuas
o longo sono espera por você
cordas de gelo e imagens de gênero, o vento frio uiva
as trevas dançam, a lua brilha sobre você
as criaturas choram, o inverno se aproxima
o vento esfria enquanto elas lamentam
congela tudo e a montanha se pinta de branco como linho
formam-se sombras, a lua brilha sobre você
thórunn, sorte, a dívida de gratidão é
daqueles que vivem, a dor corta
frio mortal na bruma é seu último momento
enquanto você morre, a lua brilha sobre você