Miðgarður
manstu hvað gerðist í miðgarði þá?
ég sá, ég sá
margt fyrir löngu var búið til lag
ljóðið svo skrautlega skrifað
hetju sem barðist við vængjaða vá?
ég sá, ég sá
baldur sem barðist af drengskap þann dag
dó svo að við gætum lifað
vafrandi enn um hrollkalt hraun
hrakin sig glennir vofa
hitinn frá brennu huggar raun
hér sofa menn í kofa
kvöld úr norðri, kalt í hlíðum
knýr að dyrum myrkrið svart
þolinmóð við þannig bíðum
þess að verði aftur bjart
traustur máttur réttra rúna
róar geð er vindur hvín
sorgir allar sefast núna
sofðu, unga ástin mín
Miðgarður
você se lembra do que aconteceu em Miðgarður então?
Eu vi, eu vi
muita coisa há muito tempo foi feita uma canção
o poema tão ricamente escrito
herói que lutou contra a calamidade alada?
Eu vi, eu vi
Baldur que lutou com bravura naquele dia
morreu para que pudéssemos viver
vagando ainda por lava gelada
se arrastando, a sombra se estende
o calor da fogueira conforta a realidade
aqui homens dormem em cabanas
noite do norte, frio nas encostas
bate à porta a escuridão negra
pacientemente assim esperamos
que volte a clarear
poderoso é o poder das runas corretas
acalma a mente como o vento uivante
todas as tristezas agora se aquietam
durma, meu jovem amor.