Miðgarðsormur

A Serpente de Midgard

Miðgarðsormur

O mar é vermelho e em ebuliçãoSjórinn rauður sýður.
Na escuridão do abismo ele esperaÍ sortanum hann bíður.
O amanhecer e uma tempestade mortalDagrenning og dauðastormur,
Nas profundezas vive a Serpente de MidgardÍ djúpinu er miðgarðsormur

Caminhe no gramadoGakktu út a gróinn núp,
Contemple o Orgulho das ProfundezasGáðu hvað hann mun prýða undirdjúp.
Lá, através do mar e da areia, rasteja JörmungandurÞarna yfir sjó og sand sérðu áfram líða jörmungand.
Ouça! Ela é enorme, eu digo:A Serpente de Midgard abrange todas as terras ela que me encontraria, retornará sangrando e desprovida deMæli ég því mikill er, miðgarðsormur þræðir lönd og sker.
coragemHann sem mig skal hitta vill hörfa þegar blæðir, kjarklítill.

Eu jogo minha rede de pesca pela primeira vezRenni ég færinu fyrsta sinni,
E amarro a outra extremidade ao assento do remador.Uma segunda vez eu jogoFesti við þóftu í kænu minni.
ela ainda não mordeAnnað sinn kasta, hann ekki bítur,
Intocada, a isca se inclina para a superfícieÓsnertri beitunni loks upp skýtur.

A cabeça do poderoso touro Himinhrjóður Hilmar usa como isca para a serpente isto não vai acabar bem! Mortal a isca pareceHöfuð nautsins himinhrjóðs hilmar ormi færir, ei til góðs.
O sangue da besta está enlouquecendoBanvænn sýnist bitinn þó blóðið gandsins ærir hugarró.
A beleza será sua companheira, deve matar a serpente em cada passo do seu caminhoFylgja mun þér fegurð, ef fellir orminn langa, sérhvert skref.
O veneno pode comer a sua carne e o seu rosto você pode perderEiturgusa æta má asjónu og vanga, tapi sá.

Na terceira ela mordeÞriðja sinn kasta og þá hann tekur,
esmagando o assento e agitando o barcoÞóftuna mölvar og bátinn skekur.
A linha de pescaFærið skal dregið af fullum krafti,
deve agora ser puxada com força embora minha mão não seja párea para as poderosas mandíbulas da serpenteFátækleg hönd móti ormsins kjafti.

A linha corta, rasgando a luvaReipið sker, gatar glófa,
Através da luva, cortando a mãoGegnum fer, særir lófa.
O gancho rasga a mandíbula da cobraKrókur í kjaftinn rífur,
Corta como uma facaKrækjan því sker sem hnífur

Ambos lutam, dois irmãos, exaustos e feridosÁfram þeir berjast báðir, bræður tveir, þreyttir, þjáðir.
Em luta, o tempo passa, ligado através da linha e do ganchoTakast á, tíminn líður, tengir þá strengur stríður.

A cabeça aparece entre as ondas, mordendo o barco, lutando.Com minha lâmina eu esfaqueio o sangue flui.Com um grito, a besta afundaHöfuðið birtist í hafsins róti, heggur í bátinn og streitist á móti.
sob as ondasBlaðinu sting svo að blóð út stekkur, bölvandi skepnan í hafrótið sekkur.

Quando eu me encontrar com Thor lutaremosÞegar hitti þór, þá munum við berjast.
Focado e grande, ele se defenderáStaðfastur og stór, standa mun og verjast.
Aparentemente eu levei a isca, Ásgarð me traiuAgnið beit víst á, ásgarður mig svíkur.
Jörmungandur, sim, até mesmo eu sou aquele que cedeJörmungandur, já, ég er sá sem víkur.

O barco corta as ondasBáru klýfur bátur
O contramestre está alegreOg bátsmaður er kátur.
Atinge a terraLandið tekur, fleyið festir,
E amarra seu barcoÞar fljúga yfir nokkrir þrestir.
Novamente a Besta rastejaAftur skepnan skríður
Em seu covil ela esperaÍ skjól og þar hann bíður
O tempo clareou, a tempestade se foiLétti til og lægði storminn
Quando Hilmar derrotou a Serpente de MidgardEr lagði hilmar miðgarðsorminn.